٧٢- على بن هاشم. ذهبى در باره‌ى او نقل كرده است: خاندان او شيعه بودند، ولى ابن حجر مى‌گويد: او شيعه‌ى غالى (يعنى رافضى) بود.[١] بخارى در" ادب المفرد" از او يك حديث و مسلم دو حديث روايت كرده است.

٧٣- عمار بن رزيق. سليمانى او را رافضى خوانده است.[٢] مسلم از او ده حديث روايت كرده است.

٧٤- عمار بن معاويه دهنى. ذهبى مى‌گويد: او شيعه و از تابعين است.[٣] مسلم از او يك حديث و بقيه نيز از او حديث روايت كرده‌اند.

قطع بشر بن مروان عرقوبيه قلت: فى اى شئ؟ قال: فى التشيع. بشر بن مروتن عرقوبه‌ى او را به خاطر شيعه بودنش قطع كرد.[٤]

٧٥- عماره بن جوين. دارقطنى و ابن عبد البر او را شيعه دانسته‌اند و او از تابعين است. بخارى از او در" خلق افعال العباد" يك‌

[١] . سير اعلام النبلاء، ج ٨، ص ٣٤٣، رقم ٩٢. تهذيب التهذيب، ج ٧، رقم ٦٣٤.

[٢] . ميزان الاعتدال ذهبى، ج ٣، رقم ٥٩٨٦.

[٣] . ميزان الاعتدال، ج ٣، رقم ٦٠٥. تهذيب التهذيب، ج ٧، رقم ٦٦٢. من له روايه فى كتب السته ذهبى، ج ٢، رقم ٣٩٩٨

[٤] . ميزان الاعتدال، ج ٣، رقم ٦٠٥. تهذيب التهذيب، ج ٧، رقم ٦٦٢.