٦٦- علقمه بن قيس.، شهرستانى او را شيعه خوانده است.[١] بخارى از او شصت و چهار و مسلم چهل و پنج حديث روايت كرده است. او در زمان رسول خدا (ص) به دنيا آمده و از اصحاب اميرالمؤمنين (ع) به شمار مى‌رود.

غالب أبى الهذيل قال: قلت لابراهيم: أعلقمة كان أفضل أو الاسود؟ قال: علقمة، وقد شهد صفين.

غالب مى‌گويد: به ابراهيم گفتم: علقمه افضل است يا اسود؟ گفت: علقمه، زيرا او در جنگ صفين شركت نمود.[٢]

٦٧- على بن بذيمه. احمد گفته است: او شخص صالح، ولى از سران شيعه بود.[٣] او از تابعين است و صحاح چهارگانه از او حديث روايت كرده‌اند.

٦٨- على بن جعد. ابن قتيبه او را از رجال شيعه خوانده و ابن حجر گفته است: او رمى به تشيع شده است.[٤] او شيخ يحيى بن معين،

[١] . الملل و النحل شهرستانى، ج ٢، ص ٢٧.

[٢] . سير اعلام النبلاء، ج ٤، ص ٥٧، رقم ١٤.

[٣] . تهذيب التهذيب ابن حجر، ج ٧، ص ٢٥٢، رقم ٤٩٦. ميزان الاعتادال ذهبى، ج ٣، ص ١١٥، رقم ٥٧٩٠.

[٤] . المعارف ابن قتيبه، ص ٦٢٤. مقدمه فتح البارى، ص ٤٦٠.