٨٠- عوف بن ابى جميله. عمر بن على او را شيعه دانسته و بندار او را رافضى و شيطان ناميده است.[٢] بخارى از او بيست و هشت حديث و مسلم يك حديث روايت كرده است.

او را به خاطر شيعه بودن به راحتى شيطان مى‌خوانند! اين چه شيطانى است كه بخارى و مسلم در صحيح خود از او حديث نقل كرده‌اند! چرا از اين شيطان همه‌ى صاحبان صحاح سته حديث روايت كرده‌اند!

٨١- فضل بن دكين، ابونعيم. او شيخ بخارى و احمد است، ذهبى مى‌گويد: در ابونعيم تشيع خفيف بود. از او داستان‌هايى نيز در در باره‌ى شيعه بودنش نقل كرده‌اند.[٣] بخارى از او صد و نود حديث و مسلم پانزده حديث روايت كرده ست.

[١] . تهذيب التهذيب ابن حجر، ج ٨، ص ٥٩، رقم ١٠٠. المعارف ابن قتيبه، ص ٦٢٤. الملل و النحل، ج ١، ص ١٧٢.

[٢] . ميزان الاعتدال، ج ٣ ص ٣٠٥، رقم ٦٥٣٠.

[٣] . سير اعلام النبلاء، ج ١٠، ص ١٥١، رقم ٢١. المعارف ابن قتيبه، ص ٦٢٤. مقدمه فتح البارى ابن حجر، ص ٤٦٠.