ابوحمزه ثمالى مى‌گويد: نزد ابراهيم نخعى بودم مردى آمد و گفت: اى ابوعمران! حسن بصرى مى‌گويد: هرگاه دو مسلمان بر يكديگر شمشير بكشند، قاتل و مقتول در جهنم خواهند بود. مردى كه در آن جا بود گفت: اين در مورد كسى است كه به خاطر دنيا بجنگد، اما كسى كه با ظالمان بجنگد هيچ اشكالى ندارد. ابراهيم گفت: اصحاب ما نيز از ابن مسعود همين گونه نقل كرده‌اند، آنگاه به ابراهيم گفتند: پس در زاويه (جنگ بين حجاج و عبد الرحمن بن اشعث) كجا بودى؟ گفت: در منزلم، گفتند: در روز جماجم (جنگ بين حجاج و عبد الرحمن بن محمد) كجا بودى؟ گفت: در منزلم. گفتند: همانا علقمه (از بزرگان تابعين كه زمان رسول خدا (ص) را درك كرده) همراه على (ع) در جنگ صفين حاضر شد. ابراهيم گفت: خوشا به حالش، چه كسى مى‌تواند براى ما مثل على و اصحابش باشد![١]

در آينده خواهد آمد كه ابراهيم علقمه را به دليل شركت در جنگ صفين، افضل از اسود معرفى مى‌كند.

[١] . سير اعلام النبلاء، ج ٤، ص ٥٢٦، رقم ٢١٣.