٧- اسحاق بن منصور. در او آثار تشيع بود. صحاح سته همه از او حديث روايت كرده‌اند.[١] بخارى بيش از بيست و پنج حديث و مسلم بيش از نود و هشت حديث از او روايت كرده و او شيخ بخارى و مسلم است.

٨- اسماعيل بن ابان. او شيخ بخارى و احمد بن حنبل بوده است. بزار مى‌گويد: عيبش شدت تشيع‌اش بود. (يعنى رافضى بوده بنابر تعريف ابن حجر). بخارى شش حديث از او روايت كرده است.[٢]

٨- اسماعيل بن زكريا. او شيعى صدوق است.[٣] بخارى از او ده و مسلم يازده حديث روايت كرده است.

١٠- اسماعيل بن عبد الرحمن. حسين ابن واقد مى‌گويد: شنيدم كه ابوبكر و عمر را دشنام مى‌داد ديگر سراغش را نگرفتم.[٤] او از تابعين و متوفاى ١٢٧ هجرى است. مسلم هشت حديث از او روايت كرده و بقيه نيز از او حديث روايت كرده‌اند.

[١] . تهذيب التهذيب، ج ١، ص ٢١٩، رقم ٤٧٢.

[٢] . تهذيب التهذيب، ج ١، ص ٢٣٦، رقم ٥٠٦..

[٣] . تهذيب التهذيب، ج ١، رقم ٥٥١. ميزان الاعتدال، ج ١، رقم ٨٧٨.

[٤] . تهذيب التهذيب، ج ١، رقم ٥٧٢. ميزان الاعتدال، ج ١، رقم ٩٠٧.