ومثل: أبى سعيد الخدرى الذى يقول:" امر الناس بخمس فعملوا بأربع و تركوا واحدة و لما سئل عن الاربع قال: الصلاة و الزكاة و صوم شهر رمضان و الحج قيل له: فما الواحدة التى تركوها؟ قال: ولاية على بن أبى طالب قيل له: و انها لمفروضة معهن؟ قال: نعم هى مفروضة معهن" و مثل: أبى ذر الغفارى و عمار بن ياسر و حذيفة بن ثابت و أبى أيوب الانصارى و خالد بن سعيد بن العاص و قيس بن سعد بن عبادة و كثير امثالهم.[١] گروهى از بزرگان صحابه در زمان رسول خدا (ص) به موالات على معروف بودند، مانند سلمان فارسى كه مى‌گفت: ما با رسول خدا (ص) بيعت كرديم كه نسبت به مسلمين خيرخواه باشيم و على را رهبر خود دانسته و موالات او را داشته باشيم. و نيز ابوسعيد خدرى كه مى‌گفت: مردم به پنج چيز امر شده‌اند كه چهار چيز را انجام داده و يكى را كنار گذاشتند. چون از آن چهار سؤال شد گفت: نماز، روزه، زكات و حج. از او يكى باقيمانده را نيز سؤال كردند، گفت: ولايت على بن ابى طالب. از او سؤال شد: آيا ولايت على مثل آن چهار، واجب است؟ گفت: آرى. و كسانى ديگر مانند ابوذر غفارى، عمار،

[١] . خطط الشام، ج ٥، ص ٢٥١.