نهادها و تغييرات نهادى در چين - وانگ، فى- لينگ؛ مترجم محمد جواد ايرواني - الصفحة ١٣١ - بازار كتار و تحريفات بنيادين

بسيار زيادى به دست آورد (ر. ش. جدول ١- ٣). نيروى كار شاغل در اين واحدها، اساسا مشتمل بر دو قشر مى‌شد: ١- گروهى بسيار بزرگ از كارگران داراى مشاغل يدى، موسوم به «يقه آبى»[١] و نيز تعدادى كاركنان داراى مشاغل ادارى موسوم به «يقه سپيد»[٢] (كه بر اساس الگوى تخصيص كار بازارگرا كار مى‌كردند) و ٢- شمار زيادى از كاركنان پشت ميزنشين و ادارى، از جمله مديران و كاركنان فنى (كه عمدتا تابع الگوى تخصيص كار دولتى بودند). نوع اخير، يك گونه بازار كار تحريف شده بود كه در تخصيص و مديريت كار، شديدا بر ملاحظات غير اقتصادى تأكيد مى‌ورزيد. روابط شخصى و خانوادگى و خويشاوندى و طرفدارى از يك جناح سياسى خاص، ضوابط اصلى حاكم بر اين نوع الگوى تخصيص كار به شمار مى‌رفت. به عبارتى، اين الگو، حد واسطى بين يك الگوى تخصيص كار نسبتا خام بازارگرا و الگوى سنتى و بسيار كهن تخصيص كار بر مبناى خانواده بود كه بخش ناچيز اما بسيار مهمى از نيروى كار چين را تحت پوشش داشت و به همين دليل، جا دارد كه به عنوان يك الگوى تخصيص كار، مورد توجه و بررسى قرار گيرد. به نظر مى‌رسد همين الگو بود كه بعدها به عنوان الگوى تاريخى، سرمشق دولتمردان جمهورى خلق چين در روند تخصيص كار و به كار گماردن كاركنان ادارى و فنى و حتى تمامى نيروى كار شاغل در بخش صنعت، به عنوان كاركنان دولت، قرار گرفت.

[١] .Blue -Collar

[٢] .White -collar