ممكن مى‌شود. به عنوان اولين گام در اين راه، بايد واحد يا ارگانى را كه براى انجام تحليل نهادى واجد شرايط است، در ذهن خود مجسم كنيم. از آنجايى كه براى شكل‌گيرى يك نهاد انسانى، وجود حداقل دو نفر الزامى است، آنچه در تشكيل يك واحد براى تحليل نهادى ضرورت دارد، گروه است نه فرد يا افراد. گروه‌بندى انسان‌ها، از نظر حجم و مقياس، در نهادهاى مختلف با هم فرق دارد. به همين دليل، نهاد انسانى داراى گروه‌بندى‌هاى متنوع‌ترى است؛ به طورى كه مى‌تواند از دو نفر تا افزون بر يك ميليارد نفر را شامل شود. سازوكارهاى نهادى، رويدادهاى تاريخى، موقعيت مكانى و تأثيرات بيرونى، عواملى هستند كه نقش مهمى در تعيين حجم و اندازه گروه‌هاى انسانى ايفا مى‌كنند. طبيعتا كوچكترين گروه را كه چيزى جز يك خانواده دو نفره نيست مى‌توان در نهاد جامعه پيدا كرد. شايد بزرگترين گروه، متعلق به حيطه اقتصاد باشد كه از آن به عنوان «بازار يكپارچه بين المللى» فراوان ياد مى‌شود. در حيطه سياست، على رغم پيشرفت‌هاى قابل توجه در زمينه مردم‌سالارى كردن سياسى و رشد چشمگير سازمان‌هاى بين المللى، مهمترين گروه انسانى از قرن هفدهم تا كنون همان دولت ملى مستقل بوده است.

يك نظام نهادى متشكل از جميع ملت‌ها، كه نوعى سامان‌ستيزى سياسى جهان شمول به شمار مى‌آيد، نهاد انسانى است كه مى‌تواند بزرگترين اما در عين حال، بى‌نظم‌ترين گروه متشكل از ملت‌هاى داراى حق حاكميت باشد. اين گروه‌بندى، كه مستلزم حذف مرزهاى داخلى بين ملت‌هاست، از انسجام و هويت گروهى اندكى برخوردارى خواهد بود. در علوم اجتماعى، همانند ساير علوم، چگونگى انتخاب نمونه براى يك تحليل نهادى، بيش از هر چيز به ماهيت نوع تحليل بستگى دارد. مثلا براى اينكه به چگونگى رفتار انسان در فرايند مثل پى ببريم، بهترين گروه نمونه براى مطالعه، خانواده و تغييرات آن است. براى درك رفتار اقتصادى، بنگاه‌ها مناسبترين گروه براى شروع كار به شمار مى‌آيند. مسائل سياسى و بسيارى از مسائل اقتصادى و اجتماعى وابسته به آن را بايد در سطح ملى، مورد تجزيه و تحليل قرار داد.

واحد اوليه براى تحليل نهادى در رشته‌هاى علوم اجتماعى، به ويژه در حيطه علوم‌