امامت در قرآن - اراکی، محسن - الصفحة ٤٣ - آيات ملك
بزرگ و پربركت است كسى كه سلطنت و فرمانروايى تنها در دست اوست[١].
همه مُلك به دست خداست و اوست سلطانى كه در همه هستى، سلطان حقى غير از او وجود ندارد. اين مُلك تنها اخروى نيست؛ بلكه به طور مطلق، مُلك در دنيا و آخرت از آن خداست. علاوه بر آيات مذكور، آيات بسيار ديگرى نيز در قرآن كريم وجود دارد كه به صراحتِ غيرقابل تأويلى بر اين مطلب تأكيد مىكند، از جمله:
نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ
ما اولياء شما در زندگى دنيا و آخرت هستيم[٢].
لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولى وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُ الْحُكْمُ
همه ستايشها در دنيا و آخرت ويژه اوست، و فرمانروايى فقط براى اوست[٣].
يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ ما يَمْلِكُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ
[١] . سوره مُلك: ١.
[٢] . سوره فصلت: ٣١.
[٣] . سوره قصص: ٧٠.