امامت در قرآن - اراکی، محسن - الصفحة ٣٨ - آيات ملك
وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طالُوتَ مَلِكاً قالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنا وَ نَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَ لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ قالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
و پيامبرشان به آنها گفت: خداوند، طالوت را براى زمامدارى شما مبعوث [و انتخاب] كرده است. گفتند: چگونه او بر ما حكومت كند، با اينكه ما از او شايستهتريم، و او ثروت زيادى ندارد؟! گفت: خدا او را بر شما برگزيده، و او را در علم و [قدرت] جسم، وسعت بخشيده است. خداوند، فرماروايى و ملكش را به هر كس بخواهد، مىبخشد و قدرت خداوند، وسيع است و [از لياقت افراد براى منصّبها] آگاه است[١].
اين آيه به وضوح تصريح مىكند كه جز از جانب خداى متعال نمىتوان كسى را براى مُلك الهى برگزيد. خداى تعالى مىفرمايد: «گفت: خدا او را بر شما برگزيده، و او را در علم و [قدرت] جسم، وسعت بخشيده است. خداوند، فرمانروايى و ملكش را به هر كس بخواهد، مىبخشد»؛ پس اوست كه هر كس را بخواهد براى مُلك خويش منصّوب مىكند.
همچنين مىفرمايد:
[١] . سوره بقره: ٢٤٧.