البته نبايد فراموش كرد كه حكومت‌هاى اموى و عباسى، در مدت نزديك به چهار قرن، هركس را كه روايتى درباره اهلبيت (عليهم السلام) نقل مى‌كرد مجازات مى‌كردند. همچنين مجامع روايى اهل سنت كه به نقل روايات رسول خدا (ص) پرداخته‌اند، همگى زير سلطه حكومت‌هاى ظالمى، تأليف شده‌اند كه به شدت از نقل روايت درباره اهل‌بيت (عليهم السلام) جلوگيرى مى‌كردند و در برابر جرم نقل روايت درباره ايشان، سخت‌ترين كيفرها را روا مى‌دانستند. همين امر باعث شد كه بسيارى از رواياتى كه از رسول خدا (ص) درباره ائمه (عليهم السلام) رسيده بود، منتشر نشود. از سوى ديگر اين حكومت‌هاى ستمگر، تنها به منع حديث درباره اهلبيت (عليهم السلام) بسنده نكردند؛ بلكه بعضى از افراد ضعيفالايمان و ظاهر الصلاح را مجبور به جعل حديث درباره فضائل دشمنان اهلبيت (عليهم السلام)، و نسبت دادن آنها به پيامبر (ص) مى‌كردند، در حالى كه اين روايات ساختگى، با قرآن و روايات متواتر و صريح از رسول خدا (ص) تناقض داشت.

شايان ذكر است كه هدف از اين گفتارها، جمع‌آورى روايات نبوى درباره اهلبيت (عليهم السلام)، نبود؛ كه اين بحث، خود موضوعى بسيار مهم است و نيازمند تأليفاتى مُجزا و مفصّل است كه علماى بزرگوار ما اين مهم را به عهده گرفته و كتاب‌هاى مفصلى در اين‌باره تأليف كرده‌اند. در اين كتاب‌ها روايات زيادى گردآورى شده است و علاقه‌مندان به مطالعه اين روايات مى‌توانند به همين كتب و ساير منابع مربوط رجوع نمايند.