در روايت صحيح ديگرى آمده است: «هر كس دوست دارد همچون من زندگى كند و بسان من بميرد و در بهشتى كه پروردگارم آفريده، سكنا گزيند، پس موالات على و دوستداران على را داشته باشد، و پس از من به اهل بيتم اقتدا كند، كه آنان عترت من هستند، از طينت من خلق شده‌اند [و] فهم و علم من به آنان عطا شده است. پس واى بر كسانى كه برترى آنان بر امتم را انكار كنند، و حقّ صله من در مورد آنان را رعايت نكنند، خدا شفاعت من را شامل آنان نخواهد كرد»[٣].

همچنين به تواتر از پيامبر اعظم (ص) روايت شده: «من در ميان شما دو شيئ گران باقى گذاشتم و تا زمانى‌كه به آنها تمسك كنيد، گمراه نخواهيد شد. يكى از آن دو از ديگرى بزرگ‌تر است: كتاب خدا كه از زمين تا آسمان امتداد دارد و عترتم، اهل بيتم، اين دو از يكديگر جدايى نخواهند

[١] . همان، اين روايت را حاكم و ذهبى صحيح دانسته‌اند. و نيز خصائص نسائى، ص ١٨.

[٢] . احمد بن حنبل اين روايت را در المناقب نقل كرده است. الطبرى، الرياض النضره، ج ٢، ص ١٩٤.

[٣] . كنز العمال، ج ٦، ص ٢١٨، ح ٣٨١٩.