اين دو صفت، بر هيچ‌كس جز اهل بيت (عليهم السلام) و در پيشاپيش همه ايشان، اميرالمؤمنين على (ع) صدق نمى‌كند. در مورد صفت اول (از رسول خدا (ص) بودن)، آيه مباهله به خوبى روشنگر است. مسلمانان اتفاق نظر دارند كه آيه مباهله‌[٢] در شأن حسن و حسين و فاطمه و على (عليهم السلام) نازل شده است. به تواتر نوشته‌اند: «رسول خدا (ص) در روز مباهله، دست على (ع) و حسن (ع) و حسين (ع) را گرفت و فاطمه (عليهاالسلام) هم در پشت سر ايشان [مى‌آمد]. سپس فرمود: اينان فرزندان ما و انفُس (خودها) ما و زنان ما هستند. پس شما نيز

[١] . سوره رعد: ٤٣.

[٢] . فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ« هرگاه بعد از علم و دانشى كه‌[ درباره مسيح‌] به تو رسيده،[ باز] كسانى با تو به محاجّه و ستيز برخيزند، به آنها بگو: بياييد ما فرزندان خود را دعوت كنيم، شما هم فرزندان خود را، ما زنان خويش را دعوت نماييم، شما هم زنان خود را، ما از انفُس( خودها) خود دعوت كنيم، شما هم از انفُس( خودها) خود، آن‌گاه مباهله كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم»، سوره آل عمران: ٦١.