امامت در قرآن - اراکی، محسن - الصفحة ١٥٣ - دو ويژگىهاى گواهان
إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْراةَ فِيها هُدىً وَ نُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا لِلَّذِينَ هادُوا وَ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ كِتابِ اللَّهِ وَ كانُوا عَلَيْهِ شُهَداءَ
ما تورات را نازل كرديم در حالىكه در آن، هدايت و نور بود و پيامبران، كه در برابر فرمان خدا تسليم بودند، با آن براى يهود حُكم مىكردند و [همچنين] اوصياى پيامبران و عالمان به اين كتاب كه به آنها سپرده شده و بر آن گواه بودند، حكم مىنمودند[١].
همچنين آنان به خداوند متعال و رسولان او ايمان دارند؛ ايمانى حقيقى كه هيچ شك و ترديدى در آن راه ندارد. خداى تعالى مىفرمايد:
وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَ الشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَ نُورُهُمْ
و كسانى كه به خدا و پيامبرش ايمان آوردند، آناناند كه صدّيقان و گواهان [اعمال] نزد پروردگارشان هستند، [و] براى آنان است پاداش [اعمال] شان و نور [ايمان] شان[٢].
و نيز فرمود:
[١] . سوره مائده: ٤٤.
[٢] . سوره حديد: ١٩.