امامت در قرآن - اراکی، محسن - الصفحة ١٣٤ - ٣ - ٣ آيه مودت

٣- ٣. آيه مودَّت‌

قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌

بگو: من هيچ پاداشى از شما براى رسالتم درخواست نمى‌كنم جز دوست داشتن نزديكانم [اهل بيتم‌][١].

اين آيه نشان مى‌دهد كه دوست داشتن اهل بيت (عليهم السلام) واجب بوده و خداوند متعال آن را اجر رسالت قرار داده است. اينكه دوست داشتن اهل بيت (عليهم السلام) به عنوان پاداش رسالت پيامبر (ص) قرار داده شده است، بدين معناست كه محبت اهلبيت (عليهم السلام) در اهميت، شأن و منزلت، با اصل رسالت برابرى مى‌كند؛ زيرا اجر عمل بايد در ارزش با اصل عمل معادل باشد و گرنه اجرى ناعادلانه خواهد بود و از ساحت خداى متعال به دور است كه براى مهم‌ترين رخداد هستى، يعنى رسالت پيامبر اعظم (ص) اجر و پاداشى ناعادلانه قرار دهد. اگر در ديگر آيات قرآن نيز به نظر دقت و تأمل بنگريم، درخواهيم يافت كه منظور از اين اجر چيست. خداى سبحان در آيه ديگرى فرموده است:

قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى‌ رَبِّهِ سَبِيلًا

[١] . سوره شورى: ٢٣.