علاوه بر آن قرآن به حقيقت ديگرى اشاره مى‌كند و آن اينكه، امامت از بعضى فرزندان ابراهيم سلب و به گروه ديگرى از آلابراهيم منتقل مى‌شود و اين در زمانى است كه گروه اول، صلاحيت‌ها و شايستگى‌هاى لازم را به مرور زمان از دست دادند. قرآن در برخى آيات به طور عام به اين مطلب اشاره مى‌كند، مانند آيه شريفه:

تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ

مُلك را به هر آن كس كه بخواهى عطا مى‌كنى و از هر آن كس كه بخواهى بازپس مى‌گيرى و هر كه را بخواهى، عزيز و هر كه را بخواهى ذليل مى‌گردانى. تمام خوبى‌ها به دست توست‌[١].

و گاهى به طور مشخص و خاص به اين مطلب مى‌پردازد، مانند:

أُولئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ وَ مِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ وَ مِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْراهِيمَ وَ إِسْرائِيلَ وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِمْ آياتُ الرَّحْمنِ خَرُّوا سُجَّداً وَ بُكِيًّا فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضاعُوا الصَّلاةَ وَ اتَّبَعُوا الشَّهَواتِ‌

[١] . سوره آل عمران: ٢٦.