[افرادى را برترى داديم‌] و برگزيديم و به راه راست، هدايت نموديم. اين، هدايت خداست، كه هر كس از بندگان خود را بخواهد با آن راهنمايى مى‌كند، و اگر اينان در اطاعت خدا شرك ورزند- يعنى سر سوزنى از اوامر و نواهى الهى سرپيچى كنند-، اعمال [نيكى‌] كه انجام داده‌اند، نابود مى‌گردد. آنها كسانى هستند كه كتاب و حُكم و نبوّت به آنان داديم. اگر مؤمنان به تو از اطاعت خدا و رهبرى تو سرپيچى كنند و به رسالت رهبرى تو كفر ورزند، [آيين حقّ زمين نمى‌ماند؛ زيرا] كسان ديگرى را نگاهبان آن مى‌سازيم كه نسبت به آن، كافر نيستند. آن پيامبران و رهبران الهى كسانى هستند كه خداوند هدايتشان كرده؛ پس به هدايت آنان اقتدا كن [و] بگو: در برابر اين [رسالت و تبليغ‌]، پاداشى از شما نمى‌طلبم. اين [كتاب‌]، چيزى جز يك يادآورى براى جهانيان نيست‌[١].

بنابر اين آيات، خداوند متعال در طول تاريخ، رهبرانى منصّوب از طرف خود داشته و آنان را از نوح (ع) تا رسول خاتم حضرت محمد (ص)، برگزيده و به ايشان كتاب، حكم و نبوت عطا كرده است. مضمون كلام خداى متعال در اين آيات، اين است كه اين افرادى كه ما به آنها كتاب، حكم و نبوت داديم و به رهبرى مردم برانگيختيم، آمده‌اند تا در طول تاريخ- وبدون اينكه هيچ بازه زمانى از اين قاعده مستثنا باشد- در ميان‌

[١] . سوره انعام: ٨٤- ٩٠.