شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٢١٩ - پوشيدن لباس سياه در ايام حزن بر اهل بيت عليهم السلام
آيا رواياتى كه دربارهى گريستن و عزادارى بر امام حسين عليه السلام آمده، شكل و كيفيت خاصى را سفارش كرده يا اينكه به مردم واگذار شده كه به دلخواه خود مراسم عزادارى را برگزار كنند؟
بسمه تعالى: سينهزنى و گريستن، گرچه شديد باشد، به خاطر سيدالشهداء عليه السلام از نشانههاى دينى است و داخل عنوان حزن و اندوه است و روايات معتبر براى پسنديده بودن اين كار و مستحب بودن آن و اينكه باعث تقرب به خداست، وارد شده؛ بنابراين حتى اگر اين سينهزنى منجر به سياه شدن سينه و ضرر به بدن بشود، ايرادى ندارد.
قالَ الصَّادِقُ عليه السلام: أَللَّهُمَّ ... وَارْحَمْ تِلْكَ الْاعْيُنَ الَّتِي جَرَتْ دُمُوعُها رَحْمَةً لَنا وَارْحَمْ تِلْكَ الْقُلُوبَ الَّتِي جَزَعَتْ وَاحْتَرَقَتْ لَنا وَارْحَمْ الصَّرْخَةَ الَّتِي كانَتْ لَنا؛[١]
امام صادق عليه السلام بر سجادهى خود نشسته و بر زائران و سوگواران اهل بيت، چنين دعا مىكرد و مىفرمود: خدايا! آن ديدگان را كه اشكهايش در راه ترحم و عاطفه بر ما جارى شده و دلهايى را كه به خاطر ما نالان گشته و سوخته و آن فريادها و نالههايى را كه در راه ما بوده است، مورد رحمت قرار بده.
قالَ الرِّضا عليه السلام: يا ابْنَ شَبيب! إِنْ كُنْتَ باكِياً لِشَىْءٍ فَابْكِ لِلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيّ بْنِ ابِي طالِبٍ عليه السلام فَإنَّهُ ذُبِحَ كَما يُذْبَحُ الْكَبْشُ؛[٢]
امام رضا عليه السلام به
[١]. بحارالانوار، ج ٩٨، ص ٨، الكافى، ج ٤، ص ٥٨٣، ح ١١.
[٢]. بحارالانوار، ج ٤٤، ص ٢٨٦.