شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٢٢١ - پوشيدن لباس سياه در ايام حزن بر اهل بيت عليهم السلام
در شب عاشورا، بلكه در شبهاى محرم برخى امور صورت مىگيرد، مىخواستم از جنابعالى حكم آنها را بپرسم؛ مانند گريه با صداى بلند. با اينكه برخى آيات قرآن و احاديث وارد شده كه فرد مسلمان را دعوت به خويشتندارى به هنگام مصيبت كرده و فرياد، شيون و زارى را حرام مىكند (مانند آيات شريفهى ١٥٦ و ١٥٧ سورهى بقره).
بسمه تعالى: آنچه بر اهل بيت عليه السلام در روز عاشورا گذشت، مصيبتى است در دين و مذهب. پس آه و فرياد، گذشته از گريه بر اهل بيت عليهم السلام، عبادت محسوب مىشود و آيهى شريفهى مذكور ناظر به مصيبت شخصى (مانند مرگ فردى) است، نه مصيبت دينى.
و در روايات فراوانى، استحباب گريه بر مصائب اهل بيت عليهم السلام وارد شده است.
قالَ الصَّادِقُ عليه السلام: ... رَحِمَ اللَّهُ دَمْعَتَكَ، اما إنَّكَ مِنَ الَّذِينَ يُعَدُّونَ مِنْ أَهْلِ الْجَزَعِ لَنا وَالَّذِينَ يَفْرَحُونَ لِفَرَحِنا وَيَحْزَنُونَ لِحُزْنِنا، ويخافون لخوفنا ويأمنون إذا أمنّا أما إِنَّكَ سَتَرى عِنْدَ مَوْتِكَ حُضُورَ آبائِى لَكَ
...؛[١] امام صادق عليه السلام به مِسمع، كه از سوگواران و گريه كنندگان در عزاى حسينى بود، فرمود: خدا، اشك تو را مورد رحمت قرار دهد. آگاه باش! تو از آنانى كه از دلسوختگان ما به شمار مىآيند، و از آنانى كه با شادى ما شاد مىشوند و با اندوه ما غمگين مىگردند. آگاه باش! تو هنگام مرگ، شاهد حضور پدرانم بر
[١]. كامل الزيارات، ص ٢٠٣، ح ٢٩١.