(جواب): حكمت ان اينست كه بوسيله گفتن و تلقين معناى ان جمله بنفس خود از اسارت و اندوه و تسليم شدن به ذلت و حوادث ناگوار زندگانى نجات يابد و بزرگى خود را فوق و بالاتر از همه بدبختيهاى كره زمين بداند، مسلمان به اين جمله مى‌خواهد بگويد ما از خدائيم (و از جانب او امده‌ايم) و ما بسوى او برميگرديم و عظمت روحانى ما زياد است و نبايد كه از مشكلات جزئى ناراحت شويم خصوصا كه مدبر جهان حكيم و مهربان است، هيچ نا برابرى و ستمى بما نمى‌شود و همه چيز حساب و پاداش دارد. مسلما روح بهر مقداريكه بخداوند نزديكتر باشد كمتر به ناراحتى و غم و اندوه در موقع مصيبت، و به تكبر و فساد در موقع نعمت مبتلا مى‌شود و زندگانى او وقار خاصى پيدا ميكند و از خداوند مى‌خواهيم بما و شما توفيق تقرب بخود را بدهد.

(س- ٢٦): اگر قدرت سياسى در آينده كشور ما بكسى برسد كه از شما مشوره بخواهد شما به او چه نظر ميدهيد.

(جواب): از شعار تا عمل فاصله زيادى وجود دارد ان شاعر ميگويد:

ز احمد تا احد يك ميم فرق است‌		جهانى اندر اين يك ميم غرق است‌

بهرحال من به او سفارش ميكنم:

١- كه عدالت اجتماعى را شديدا مراعات كند، از تنگ‌نظرى و تمايلهاى مذهبى و نژادى و منطقه‌اى بسيار بدور باشد و همه مسلمانان كشور را يكسان‌