است) و اگر واقعا وجود داشته كه داراى اين همه تاثير و نقشى كه مورخين (دشمن شيعه) به او در دوره عثمان (رض) و در سال اول از خلافت على (ع) به او نسبت داده‌اند نبوده.

بارى او (عبد الله بن سبا ابن سوداء) شخصيتى بوده كه دشمنان شيعه او را براى خصوص شيعيان آماده و ذخيره نموده‌اند و براى خوارج ذخيره‌اش ننموده‌اند ...

بايد صريحا بگويم كه بيادم نيست كه كتاب داكتر طه حسين را در گذشته ها مطالعه كرده‌ام يا نه؟ ولى انچه گفتنى است اينست كه فعلا اين كتاب پيش من وجود ندارد و كلام فوق او را از كتاب اضواء على السنة المحمديه نقل كردم ولى من دو جزء كتاب ارزشمند دانشمند عالى‌قدر اقاى مرتضى عسكرى را تماما مطالعه كرده‌ام كه با شواهد كافى و ادله قوى دروغ‌ها و مبالغات اختراعى و خيالى سيف بن عمر تميمى متوفاى سنه. ١٧٠ هجرى را درباره عبد الله بن سبا باطل نموده است كه واقعا هيچ فردى كه قصد تتبع و تحقيق و تدقيق را درباره عبد الله بن سبا دارد از مطالعه كتاب او كه بنام عبد الله بن سبا است بى‌نياز نيست و حتما بايد انرا مطالعه كند كه به بسيارى از حقايق و مطالب تاريخى اطلاع كافى پيدا ميكنند.

اقاى عسكرى مانند دكتور طه حسين- و شايد مانند جمع و عده‌اى از محققين تيزبين و ازاد و غيرمتعصب بر دو موضوع تاكيد دارد و انرا مدلل نموده است.

اول اينكه عبد الله بن سبا وجود خارجى نداشته است.