براى حفظ اتحاد مسلمانان است. تقيه گذشته از اينكه مطابق فطرت و عقل آدمى است، در قرآن مجيد نيز حداقل در دو آيه مشروعيت ان ثابت شده است و مسلمانان چه شيعه و چه سنى انرا قبول دارند، بلى تقيه دائر مدار ترس از ضرر است وقتى ضررى نبود تقيه هم موردى نخواهد داشت.

در اينجا براى توضيح جواب سوال خود به مطالب ذيل توجه كنيد:

١- تقيه عمومى و تقيه فردى‌

شيعه در طول تاريخ تقيه عمومى نداشته ورنه امامان و علما و حتى عوام انان باينهمه مصائب وارده از دربار بنى اميه و دربار بنى عباس و ساير حكومتها مبتلا نمى‌شدند. شيعه تا امروز هزاران كتاب در تفسير قرآن و عقايد اسلامى و مذهبى و در فقه و حلال و حرام و در معارف اسلامى و ساير علوم دينى تاليف و منتشر نموده‌اند و هيچ چيز شيعه مخفى نمانده و معقول نيست كه مخفى بماند در همين افغانستان عزيز ما صدها مساجد و مدارس دينى و حسينيه‌ها (اماكن تبليغ) و صدها هزار جلد كتابهاى متنوع مذهبى شيعه وجود دارد. و همه ميدانند شيعه به دوازده امام اعتقاد دارند و دست باز نماز مى خوانند و بر مهر سجده مى‌كنند و هكذا بالاخره هيچ امرى در عقايد و عبادات و معاملات و نكاح و غيره پنهان نمانده، هركس اهل مطالعه باشد انها را با اندك تتبع بدست مى‌آورد. و هركس ايران برود هر كتابى كه خواسته باشد از كتابخانه‌ها و كتابفروشيها در اختيار او قرار ميگيرد.

شيعه در همه كشورها و بشمول افغانستان نماز جماعت دارند و در اذان و اقامه اشهد ان عليا ولى الله ميگويند، تقريبا بيست سال قبل در قندهار وقتى‌