بلى در مورد حاجت خواستن از حضرت پيغمبر يا امامان و اولياى گرامى بايد متوجه بود كه دو گونه است يكى اينكه تصور كنيم كه حوادث به اراده انان بسته‌گى دارد مثلا مى‌گوئيم يا رسول الله مرا ببخش و يا شفا بده و يا بمن روزى بده. دوم اينكه انان را نزد خداوند شفيع آوريم تا خداوند بخاطر رسول بزرگوار يا امامان و اولياء حاجت ما را برآورده نمايد.

قسم اول درست نيست زيرا همانگونه كه خالق جهان يكى است و هيچ احدى از مخلوقات حتى انبياء و امامان (عليهم السلام) در خلقت تاثيرى ندارند همچنين مدبر كائنات تنها و تنها خداوند است و همه امور به اراده او ميباشد و او رازق است (لا حول و لا قوة الا بالله) قسم دوم درست و صحيح است و هيچ اشكالى ندارد.

(س- ٢٩): سقاخانه‌هائيكه در بعضى از مناطق كشور ما وجود دارد و مردم شيعه انها را بحضرت ابوالفضل نسبت ميدهند و در انجاها براى فقراء صدقه ميدهند چه فلسفه‌اى دارد.

(جواب): بلى در قندهار ما نيز اين سقاخانه‌ها در بعضى از كوچه‌ها وجود دارد و هيچ مدرك تاريخى يا سند شرعى ندارد بلكه از تصرفات مردم عوام است و عوام الناس در همه مذاهب از خود تصرفاتى دارند.

ولى اين احتمال وجود دارد كه در زمانهاى قديم در افغانستان فشار زيادى بر شيعيان وجود داشته و در بسيارى از اوقات مبلغ و عالم مذهبى نداشته‌اند بعضى از هوشمندان براى زنده نگهداشتن مذهب چنين سقاخانه‌هائى را درست كرده باشند و ظاهر همين نكته علت زيارت سخى و زيارت حضرت‌