مسايل كابل - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨٥ - درباره يك آيه شريفه
آفرينش بالا ببرد، و ايمان او علمى گردد. بهرحال مىشود كه فاصله يك ميليارد سال نورى را اسمان اول قرار داد[١] و اسمانهاى ششگانه ديگر را در ان طرف تاريكى دانست و الله العالم.
بلى در اينجا يك سؤال بلكه يك اشكال (اگر ايراد نگوئيم) باقى مىماند و ان اينكه قران خلقت اسمانها و زمين را در شش روز (دوره) ميداند كه دو روز آن به زمين اختصاص يافته است و بسيار بعيد است كه ثلث دوران خلقت به كره كوچك زمين اختصاص يابد و دو ثلث ان بخلقت ميلياردها ستاره ديگر بوسعت يك ميليارد سال نورى تا چه رسد به خلقت شش آسمان ديگر (دقت كنيد) و اگر بگوئيم خلقت زمين و انچه كه در دل زمين قرار داده شده در چهار روز انجام يافته و دو روز ان براى خلقت اسمانها اختصاص يافته اشكال قوىتر مىشود.
توضيح: سال نورى مركب از دوازده ماه است كه هر ماه سى روزه و هر روز ٢٤ ساعت و هر ساعت شصت دقيقه و هر دقيقه شصت ثانيه و هر ثانيه در حدود سه صد هزار كيلومتر است كه سرعت نور است، يعنى سرعت
[١] دليل اينكه اين فاصله را مخصوص اسمان اول بدانيم آيه مباركه وَ لَقَدْ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ و آيه مباركه إِنَّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ مىباشد ولى اگر مراد از مصابيح و كواكب همه ستارهها نباشد و فقط ستارگانى كه به چشم عادى و غير مسلح ديده ميشود، باشد وضع بسيار فرق ميكند موضوع محتاج به بحث و تفصيل ديگرى است.