حق اليقين - علامه مجلسى - الصفحة ٥١٢ - فصل هفدهم در بيان اعراف است
عباس مروى است كه على را در كتاب خدا نامها هست كه مردم نميدانند يكى مؤذن است كه در اين آيه وارد شده است و او ندا خواهد كرد كه لعنت خدا بر ستمكارانى است كه تكذيب كردند به ولايت و امامت من و استخفاف كردند بحق من پس فرموده است كه ميان بهشت و دوزخ حجابى خواهد بود گفتهاند كه آن اعراف است كه حصارى است ميان بهشت و جهنم گفتهاند بر اعراف مردانى چند هستند كه ميشناسند هر يك را بسيماى ايشان و ندا كنند اصحاب بهشت را كه سلام بر شما باد و داخل بهشت نشدهاند هنوز و ايشان طمع دارند كه داخل شوند و چون ديده ايشان گرديده شود بسوى اصحاب آتش گويند اى پروردگار ما مگردان ما را با گروه ظالمان و ندا كنند اصحاب اعراف مردانى چند را كه مىشناسند ايشان را بسيماى ايشان و گويند فائده نبخشيد بشما جمع كردن شما اموال و اسباب دنيا را و از تكبرى كه در قبول حق و بر اهل حق ميكرديد آيا اينها بودند كه شما قسم ميخورديد كه رحمت خدا به آنها نخواهد رسيد پس بآنها گويند داخل شويد در بهشت خوفى نيست بر شما و اندوهناك نخواهيد شد اين است ترجمه ظاهر لفظ آيات و مفسران خلاف كردهاند در معنى اعراف و رجالى كه در آن هستند و مشهور است كه اعراف حصارى است در ميان بهشت و جهنم چنانچه در جاى ديگر فرموده كه در ميان بهشت و جهنم سورى و حصارى ميزنند كه درى دارد و ظاهر آن در رحمت است كه جانب بهشت باشد و باطنش از قبل آن عذاب است كه طرف جهنم باشد و بعضى گفتهاند اعراف كنگرهها و بالاى آن حصار است و بعضى گفتهاند صراط است و اول اشهر و اظهر است و ايضا خلاف است در مردانى كه در اعراف ميباشند بعضى گفتهاند كه حسنات و سيئات ايشان برابر است و حسنات ايشان مانع است از آنكه بجهنم روند و گناهان ايشان مانع است ميان ايشان و بهشت پس ايشان را در اين موضع گذاشتهاند تا حكم كند خدا ميان ايشان بآنچه خواهد پس ايشان را داخل بهشت ميكنند و بعضى گفتهاند ملائكهاند بصورت مردان كه اهل بهشت و جهنم را ميشناسند و خازنان بهشت و جهنم هر دو هستند يا حافظان اعمالند كه گواهند در آخرت بر مردم و بعضى گفتهاند نيكان و بهترين مؤمنانند و ثعلبى از ابن عباس روايت كرده است كه اعراف موضع بلندى است بر صراط كه على و جعفر و حمزه و عباس در آنجا ميباشند و دوستان خود را ميشناسند بسفيدى رو و دشمنان خود را بسياهى رو و احاديث بسيار از ائمه وارد شده است كه مائيم اصحاب اعراف كه ميشناسيم هر كسى را بسيماى او و هر كه ما را ميشناسد و ما او را ميشناسيم او را داخل در بهشت ميكنيم و هر كه شيعه ما نيست و ما او را نمىشناسيم او را داخل در جهنم ميكنيم و در روايات ديگر وارد شده است كه در اعراف جمعى از مستضعفين عامه و مرجون لامر اللّه و فساق شيعه كه حسنات و سيئات ايشان برابر