حق اليقين - علامه مجلسى - الصفحة ٤٩٩ - فصل شانزدهم در بيان بعضى از صفات و خصوصيات جهنم و عقوبات آنست
و على بن ابراهيم بسند كالصحيح از ابو بصير روايت كرده است كه گفت بحضرت صادق عليه السّلام عرض كردم كه يا بن رسول اللّه مرا بترسان كه دلم سنگين شده است فرمود مهيا شو از براى زندگى دراز بدرستى كه جبرئيل آمد بنزد رسول خدا و رو ترش كرده بود پيشتر كه مىآمد متبسم بود حضرت از سبب اين حال سؤال نمود جبرئيل گفت امروز دمهائى را كه بر آتش جهنم ميدميدند از دست گذاشتند فرمودند كه دمهاى آتش جهنم چيست اى جبرئيل گفت اى محمد حقتعالى فرمود كه هزار سال بر آتش جهنم دميدند تا سفيد شد پس هزار سال ديگر دميدند تا سرخ شد پس هزار سال ديگر دميدند تا سياه شد و اكنون سياه است و تاريك و اگر قطرهاى از ضريع كه عرق اهل جهنم و ريم فرجهاى زناكاران است كه در ديگهاى جهنم جوشيده و بعوض آب باهل جهنم ميخورانند در آبهاى اهل دنيا بريزند هرآينه جميع اهل دنيا از گندش بميرند و اگر يك حلقه از زنجيرى كه هفتاد زرع است كه بگردن اهل جهنم مىگذارند بر دنيا بگذارند از گرمى آن تمام دنيا بگدازد و اگر پيراهنى از پيراهنهاى اهل آتش را در ميان آسمان و زمين بياويزند اهل دنيا از بوى بد آن هلاك شوند چون جبرئيل اينها را بيان فرمود حضرت رسول و جبرئيل هر دو بگريه در آمدند پس حقتعالى ملكى را فرستاد بسوى ايشان كه پروردگار شما شما را سلام ميرساند و ميفرمايد كه شما را ايمن ميگردانم از آنكه گناهى بكنيد كه مستوجب عذاب من شويد پس بعد از آن هرگاه كه جبرئيل بخدمت آن حضرت مىآمد متبسم بود پس حضرت صادق عليه السّلام فرمود كه در آن روز اهل آتش عظمت جهنم و عذاب الهى را ميدانند و اهل بهشت عظمت بهشت و نعيم آن را ميدانند و چون اهل جهنم داخل جهنم ميشوند هفتاد سال سعى ميكنند تا خود را ببالاى جهنم ميرسانند پس چون بكنار جهنم رسيدند ملائكه گرزهاى آهن بر كله ايشان ميكوبند تا بقعر جهنم برمىگردند پس پوستهاى ايشان را تغيير ميدهند و پوست تازه بر بدن ايشان ميپوشانند كه عذاب بيشتر تأثير بكند پس حضرت بابو بصير گفت كه آنچه گفتم ترا كافيست گفت بس است مر او كافيست مرا و بسند معتبر از عمر بن ثابت منقولست كه حضرت امام محمد باقر عليه السّلام فرمود كه اهل جهنم در آتش فرياد ميكنند مانند سگان و گرگان از شدت آنچه بايشان ميرسد از الم عذاب الهى چه گمان دارى اى عمر بگروهى كه ايشان را مرگ نميباشد كه از عذاب نجات يابند و عذاب ايشان هرگز سبك نميشود و در ميان آتش تشنه و گرسنه ميباشند و كران و گنگان و كوران باشند و روهاى ايشان سياه شده باشد و محروم و نادم و پشيمان و غضب كرده پروردگار خود رحم بر ايشان نكنند عذاب ايشان را تخفيف ندهند و آتش بر ايشان افروزند و از حميم گرم جهنم بعوض آب آشامند و از