دنيا هرآينه عاقل گرداند جميع خلايق را از معاش خود و كوهها را بشكافد مگر آنچه خدا خواهد پس پيوسته گريه كنند تا آنكه خون بگريند پس جمع ميشوند در موطن ديگر و در آنجا ميگريند و در آن موطن ايشان را بسخن در مى‌آورند پس ميگويند بخدا قسم اى پروردگار ما ما مشرك نبوديم و اقرار نميكنند بكرده‌هاى خود پس مهر ميزنند بر دهنهاى ايشان و بسخن در مى آورند دستها و پاها و پوستهاى ايشان را و شهادت ميدهند بر معصيتهائى كه از ايشان ظاهر شده است پس مهر را از زبانهاى ايشان بر ميدارند پس ميگويند بپوستها و دستها و پاها كه چرا گواهى داديد بر ما گويند كه گويا گردانيد ما را آن كسى كه هر چيزى را گويا گردانيده است پس جمع ميشوند در موطنى كه به سخن در مى‌آورند در آن جميع خلايق را پس سخن نميگويد در آنجا احدى مگر كسى كه رخصت دهد او را خداوند رحمن و سخن حقى بگويد پس رسولان را بازمى‌دارند و از ايشان سؤال ميكنند چنانچه فرموده است‌ فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى‌ هؤُلاءِ شَهِيداً و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گواه خواهد بود بر شهداء و شهداء پيغمبرانند و جمع ميشوند در موطن ديگر و در آنجا مخاصمه با يكديگر ميكنند و حقتعالى حق مظلوم را از ظالم ميگيرد و اين ديوان عدالت حقتعالى است و اينها همه پيش از حساب است پس چون شروع كند در حساب مشغول شود هر كس بحال خود و بديگرى نپردازد و سؤال ميكنم از خدا بركت آن روز را و در علل الشرايع روايت كرده است كه از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدند كه آدمى نوافل خود را در يك موضع بكند بهتر است يا در مواضع متفرقه حضرت فرمود كه در مواضع متفرقه زيرا كه اين مكانها شهادت ميدهند براى او در قيامت.

و كلينى بسند صحيح از آن حضرت روايت كرده است كه چون بنده‌اى توبه نصوح بكند حقتعالى او را دوست دارد پس مستور ميگرداند گناهان او را در دنيا و آخرت راوى پرسيد كه چگونه مستور ميگرداند فرمود كه فراموش ميگرداند از خاطرش و نامه دو ملك كه بر او موكلند آنچه را بر او نوشته‌اند از گناهان و وحى ميكند بسوى جوارح او كه بپوشانند بر او گناهان او را و وحى مى‌نمايد بسوى بقعه‌هاى زمين كه كتمان كنيد بر او آنچه كرده است بر روى شما از گناهان پس چون بمقام حساب در آيد هيچ چيز نباشد كه بر او گواهى دهد بگناهى و احاديث بسيار هست كه قرآن مجيد در روز قيامت شهادت ميدهد و شفاعت ميكند از براى كسى كه آن را تلاوت كرده و عمل بآن نموده تا آنكه او را باعلا درجات بهشت ميرساند و ابن بابويه از آن حضرت روايت كرده است كه مائيم گواهان بر شيعيان و شيعيان ما گواهانند