شيخ كشى بسند معتبر از يونس بن عبد الرحمن روايت كرده است كه من بخدمت حضرت رضا عليه السّلام رفتم فرمود كه على بن ابو حمزه مرد گفتم بلى فرمود كه داخل آتش شد پرسيدند از او امام بعد از پدرم گفت بعد از او امامى نميدانم پس ضربتى بر او زدند كه قبرش پر از آتش شد و به روايت ديگر فرمود كه او را نشانيدند در قبرش پس سؤال كردند از ائمه نام همه را گفت تا آنكه بنام من رسيد توقف كرد پس از پرسيدن از او پس بر سرش ضربتى زدند كه قبرش مملو از آتش شد و در بصائر الدرجات از رز بن جيش روايت كرده است كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود كه چون بنده را داخل قبر كنند دو ملك بنزد او مى‌آيند كه اسم ايشان منكر و نكير است پس اول چيزى كه از او سؤال ميكنند از پروردگار او است پس از پيغمبر او پس از ولى و امام او اگر جواب گفت نجات يافت و اگر عاجز ماند عذاب ميكنند او را پس مردى گفت كه اگر كسى پروردگار خود و پيغمبر خود را شناخت و ولى خود را نشناخت چونست حال او فرمودند مذبذب است نه از اينها است و نه از آنها و هر كه را خدا گمراه كرد نمى‌يابى هرگز از براى او راهى بسوى نجات و گفتند به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم يا نبى اللّه كيست ولى گفت ولى شما در اين زمان على است و بعد از او وصى او و از براى هر زمانى عالمى ميباشد كه خدا باو حجت تمام ميكند بر خلق تا آنكه نگويند چنانكه گمراهان پيش از ايشان گفتند در وقتى كه انبياء ايشان رفتند گفتند پروردگارا چرا نفرستادى بسوى ما رسولى تا متابعت كنيم آيات ترا پيش از آنكه مذلت و خوارى بما برسد و ضلالت ايشان آن بود كه آيات را كه اوصياء بودند ندانستند پس حقتعالى در جواب ايشان فرمود بگو همه انتظار ميكشيم پس شما نيز منتظر باشيد پس بزودى خواهيد دانست كه كيست اصحاب صراط سوى يعنى راه راست و كيست آنكه هدايت يافته است و تربص و انتظار ايشان آن بود كه ميگفتند كه در كار نيست ما را طلب شناختن اوصياء تا آنكه امامى را بشناسيم پس خدا تعيير و سرزنش كرد ايشان را باين و اصحاب صراط اوصياءاند كه بر صراط مى‌ايستند و داخل بهشت نميشوند مگر كسى كه ايشان را شناسد و ايشان او را شناسند و داخل جهنم نميشود مگر كسى كه ايشان او را شيعه خود ندانند و او ايشان را بامامت نشناسند زيرا كه ايشان عرفهاى الهى‌اند كه مردم را بايشان شناسانيد و گواه گرفت بر ايشان در وقتى كه پيمان‌ها از ارواح گرفت در روز ميثاق و وصف كرده است ايشان را در كتاب خود در آنجا كه فرموده است كه‌ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ‌ يعنى در اعراف ما بين بهشت و دوزخ مردانى چند هستند كه ميشناسند همه را بسيماى ايشان و ايشانند گواهان بر مواليان و دوستان خود و رسول خدا گواه است بر ايشان و از براى ايشان از بندگان عهد و پيمان گرفته است كه اطاعت‌