از هيكلى كه دارد بمثل آن در صورت و جزا داده ميشود باعمال خود تا قيامت و چون حقتعالى اراده نمايد كه ايشان را محشور گرداند در قيامت انشاء ميكند جسم و بدن او را و بر ميگرداند روح او را ببدن اصلى او و محشور ميگرداند او را كه جزاى اعمال او را وافى و كامل بدهد پس مؤمن بعد از موت منتقل ميشود از جسد خود بجسدى كه مثل آن جسد باشد در صورت پس او را در جنتى از جنتهاى دنيا ميبرند و متنعم ميباشد در آنجا تا روز قيامت و كافر منتقل ميشود روح او از جسد او بجسدى مثل آن بعينه و ميبرند او را بسوى آتش كه معذب باشد تا روز قيامت و شاهد اين در مؤمن آنست كه حقتعالى فرموده است در باب مؤمن آل يس باو گفته شد كه داخل شود در بهشت گفت اى كاشكى قوم من علم بهم ميرسانيد به آمرزيدن پروردگار من و به آنكه او گردانيد مرا از آنها كه گرامى داشته است و دليل بر حال كافر آنكه در باب فرعون و اصحاب او فرموده است كه آتش را بر ايشان عرض ميكنند در بامداد و پسين در روز قيامت ميگويند داخل كنيد آل فرعون را در شديدترين عذابها و نوع ديگر آنست كه سؤال و عذاب و ثواب ايشان را نميباشد و در احاديث از حضرت صادق عليه السّلام وارد شده است كه سؤال قبر و رجعت از براى كسى است كه محض ايمان داشته باشد يا محض كفر و باقى خلق را سؤال و رجعت نميباشد و در احاديث وارد شده است كه انبياء و ائمه ع ارواح ايشان با بدنهاى ايشان از زمين به آسمان ميروند و تنعم ايشان در بدنهاى اصلى است كه در دنيا داشته‌اند و اين مخصوص ايشان است و در غير ايشان نميباشد و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم منقولست كه هر كه صلوات بر من فرستد نزد قبر من ميشنوم او را و هر كه صلوات فرستد از دور بر من ميرسد و فرمود كه هر كه صلوات بر من فرستد يك مرتبه صلوات فرستم بر او ده مرتبه و هر كه صلوات فرستد بر من ده مرتبه صلوات فرستم بر او صد مرتبه پس هر كه خواهد صلوات را بسيار بفرستد و هر كه خواهد كم بفرستد پس بيان كرد آن حضرت كه بعد از بيرون رفتن از دنيا صلوات بر او را ميشنود و اين نميشود مگر آنكه نزد حقتعالى زنده باشد و هم چنين ائمه هدى سلام‌كننده بر ايشان را از نزديك ميشنوند و از دور بايشان ميرسد و آثار صحيحه از ايشان بر اين مضمون وارد شده است و حقتعالى فرموده است كه شهيدان نزد خدا زنده‌اند و روزى بايشان ميرسد و روايت كرده‌اند كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ايستاد بر سر چاه بدر و خطاب كرد مشركانى را كه در آن روز كشته بودند و در چاه افكنده بودند و فرمود بتحقيق كه شما همسايه بدى بوديد از براى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم او را از خانه خود بيرون كرديد و از ديار خود را نديد پس اجتماع كرديد بر عداوت او و با او جنگ كرديد من وعده پروردگار خود را حق يافتم پس عمر بآن حضرت گفت‌