نخواهند گذاشت كسى را كه احدى از آل محمد را كشته باشد مگر آنكه او را خواهند كشت‌ وَ كانَ وَعْداً مَفْعُولًا و بود وعده كرده شده فرمود كه اشاره است بقيام قائم‌ ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ‌ اشاره است بخروج امام حسين (ع) با هفتاد نفر از اصحابش كه خودهاى مطلا بر سر داشته باشند كه هر خود دو رو داشته باشد و بمردم گويند كه اين حسين است كه بيرون آمده است تا مؤمنان شك در او نكنند و بدانند كه دجال و شيطان نيست و حضرت قائم در آن وقت در ميان ايشان باشد پس چون معرفت حضرت امام حسين (ع) در دلهاى مؤمنان قرار گيرد حضرت قائم (ع) از دنيا برود و حضرت امام حسين (ع) او را غسل دهد و كفن و حنوط كند و بر او نماز كند و او را در لحد بگذارد زيرا كه امور وصى را بغير از وصى كسى مرتكب نميشود.

مؤلف گويد كه اگر كسى گويد كه حضرت امام حسين (ع) را كى غسل خواهد داد جواب گوئيم كه چون آن حضرت در اين نشأه شهيد در معركه بود احتياج بغسل ندارد يا ائمه بعد از آن حضرت كه بدنيا برگردند آن حضرت را غسل دهند و نماز كنند بر او تا بنفخ صور منتهى شود و اين آيات اگر چه بحسب ظاهر در شأن بنى اسرائيل واقع شده است اما چون آنچه در امم سابقه واقع شده است شبيه و نظير آن در اين امت واقع ميشود حق تعالى آن قصص را براى تنبيه اين امت ذكر كرده است پس اشاره است باين وقايع كه در اين امت واقع خواهد شد و شيخ مفيد و شيخ طوسى بسندهاى معتبر از جابر از امام محمد باقر (ع) روايت كرده‌اند كه بخدا سوگند كه مردى از ما اهل بيت پادشاهى خواهد كرد بعد از وفاتش سيصد و نه سال گفتم اين چه وقت خواهد بود فرمود بعد از آنكه قائم از دنيا برود گفتم قائم (ع) چند سال پادشاهى مى‌كند فرمود نوزده سال و بعد از وفات آن حضرت هرج و مرج و فتنه بسيار خواهد بود تا پنجاه سال پس منتصر يعنى انتقام‌كشنده بدنيا خواهد آمد كه امام حسين (ع) است و طلب خون خود و اصحاب خود را خواهد كرد و آن قدر بكشد و اسير كند كه مردم بگويند كه اگر اين ذريه پيغمبران بود اين قدر آدم نمى‌كشت پس بعد از آن سفاح بيرون آيد يعنى جناب امير المؤمنين (ع) و كلينى و صفار بسندهاى بسيار از حضرت امام محمد باقر (ع) روايت كرده‌اند كه حضرت امير المؤمنين (ع) فرمود كه خدا شش چيز بمن داده است دانستن مرگها و بلاها و حكم بحق در ميان خلايق و منم صاحب رجعتها و منم صاحب دولتها و منم صاحب عصا و ميسم و منم دابه كه با مردم سخن خواهد گفت و در تهذيب و در كافى روايت كرده‌اند از حضرت امام جعفر صادق (ع) كه روزها و شبها نخواهد رفت تا خدا مرده‌ها را زنده كند