امام حسين ميفرمايد كه سيد قبيله است و اعانت كرده شده است بنصرت در روز رجعت و بعوض شهادت باو داده‌اند كه امامان از نسل او باشند و شفا در تربت او باشد و رستگار گردند مردم باو در برگشتن او و برگشتن اوصياء از عترت او و بعد از قائم و غيبت او تا طلب خون خود و اصحاب خود بكنند و خداوند جبار را راضى گردانند و در آخر دعا فرمود كه ما پناه بغير او مى‌آوريم و انتظار برگشتن او ميكشيم و كلينى و عياشى و شيخ مفيد و سيد بن طاوس بسندهاى خود روايت كرده‌اند از ابو بصير كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام از تفسير قول حقتعالى‌ وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ‌ يعنى و قسم ميخورند بخدا بمبالغه تمام كه خدا زنده نميگرداند آنها را كه مرده‌اند بلكه زنده ميگرداند و وعده لازميست بر خدا و ليكن اكثر آنها نميدانند حضرت پرسيد سنيان چه ميگويند با تو و تو چه ميگوئى در اين آيه گفتم مشركان ميگويند و سوگند ياد ميكنند كه خدا مرده‌ها را در قيامت زنده نمى‌كند حضرت فرمود كه هلاك و زيانكار باد كسى كه اين سخن را ميگويد بپرس از ايشان كه مشركان سوگند ايشان بخدا بود يا بلات و عزى ابو بصير گفت فداى تو شوم بفرما معنى آيه را حضرت فرمود كه چون قائم ما ظاهر شود خدا جماعتى از شيعيان ما را زنده گرداند براى او كه شمشيرها بر دوش گذاشته مهياى جنگ بيارى آن حضرت بيايند چون اين خبر بجمعى از شيعيان ما برسد كه نمرده باشند گويند كه اى گروه شيعه چه بسيار دروغ ميگوئيد شما اين زمان دولت شما است و هر دروغى كه ميخواهيد مى‌گوئيد و اللّه كه زنده نشده‌اند آنها و تا قيامت زنده نخواهند شد و حقتعالى در اين آيه حكايت قول ايشان را فرموده است.

و ايضا كلينى از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده است در تأويل قول حقتعالى‌ وَ قَضَيْنا إِلى‌ بَنِي إِسْرائِيلَ فِي الْكِتابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ‌ يعنى وحى كرديم بسوى بنى اسرائيل در كتاب كه افساد خواهيد كرد در زمين دو مرتبه و حضرت فرمود كه اشاره است بقتل حضرت امير المؤمنين عليه السّلام و خنجر زدن بر ران حضرت امام حسن عليه السّلام‌ وَ لَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيراً و طغيان خواهيد كرد طغيان بزرگى حضرت فرمود كه اشاره است بقتل حضرت امام حسن عليه السّلام‌ فَإِذا جاءَ وَعْدُ أُولاهُما پس هرگاه بيايد وعده انتقال اول ايشان فرمود كه هرگاه بيايد وعده انتقام خون حسين عليه السّلام‌ بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجاسُوا خِلالَ الدِّيارِ يعنى فرستاديم بر شما بندگانى را از ما كه صاحب بأس و قدرت عظيم بودند در جنگ پس گردند در ميان خانه‌ها براى كشتن و اسير كردن شما حضرت فرمود كه اشاره است بجماعتى كه خدا ايشان را مبعوث گردانيد پيش از بيرون آمدن حضرت قائم پس‌