کلیات مفاتیح الجنان - قمی، شیخ عباس - الصفحة ٥٠٩ - پنجم ذكر جملهاى از معجزات حضرت امام رضا عليه السلام

شيخ طبرسى در اعلام الورى بعد از ذكر جمله‌اى از معجزات حضرت امام رضا عليه السلام گفته و اما آنچه ظاهر شده براى مردم از بعد از شهادت آن حضرت تا زمان ما از بركت مشهد مقدس آن حضرت و علامات و عجايبى كه مشاهده كردند خلق بسيار و عام و خاص تصديق آن نمودند و مخالف و مؤالف اقرار به آن نمودند بسيار بلكه از حد حصر خارج است و همانا در آن مشهد مقدس كور مادر زاد و ابرص شفا يافتند و دعاها مستجاب شده و حاجات برآورده شده و شدايد و ملمات برطرف شده و ما بسيارى از اين‌ها را خود مشاهده كرديم و علم و يقينى كه شك در آن راه نيابد پيدا نموديم و شيخ اجل شيخ حر عاملى در اثبات الهداه بعد از نقل اين كلام از شيخ طبرسى فرموده كه مؤلف اين كتاب محمد بن الحسن الحر مى‌گويد كه من ديدم و مشاهده كردم بسيارى از اين معجزات را همچنان كه شيخ طبرسى مشاهده نموده و يقين براى من حاصل شد همچنان كه براى او يقين حاصل شده بود در مدت مجاورت من در مشهد مقدس كه بيست و شش سال مى‌شود و شنيدم چيزهايى در اين باب كه از حد تواتر گذشته و در خاطر ندارم كه من دعا كرده باشم در اين مشهد و از خدا حاجتى خواسته باشم مگر آنكه برآورده شده الحمد لله و تفصيل را مقام گنجايش ندارد لهذا اكتفا كرديم به اجمال مؤلف اين كتاب عباس قمى گويد كه در هر زمان آن‌قدر كرامات و معجزات از اين روضه مقدسه ظاهر مى‌شود كه احتياج به نقل وقايع گذشته نيست و ما در باب دوم در اعمال شب بيست و هفتم رجب اشاره كرديم به چيزى كه مناسب اين مقام بود و فعلا مقام را گنجايش تطويل نيست بهتر آنكه اين فصل را به همين جا ختم كنيم شعر را كه از جامى نقل شده در مدح آن حضرت نقل نماييم سَلاَمٌ عَلَى آلِ طه وَ يس سَلاَمٌ عَلَى آلِ خَيْرِ اَلنَّبِيِّينَ
سَلاَمٌ عَلَى رَوْضَةٍ حَلَّ فِيهَا إِمَامٌ يُبَاهِي بِهِ اَلْمُلْكُ وَ اَلدِّينُ
امام بحق شاه مطلق كه آمد
ز فضل و شرف بينى او را جهانى اگر نبودت تيره چشم جهان بين پى عطر روبند حوران جنت
غبار درش را به گيسوى مشكين اگر خواهى آرى به كف دامن او برو دامن از هر چه جز او است برچين

فصل دهم
در زيارت ائمه سر من راى عليهم السلام و اعمال سرداب مطهر

و در آن دو مقام است

مقام اول
در زيارت دو امام معصوم حضرت امام على نقى و حضرت امام حسن عسكرى صلوات الله عليهما

: چون وارد شدى به سر من راى إن شاء الله و خواستى زيارت كنى آن دو امام همام عليهما السلام را پس غسل كن و بعد از رعايت آداب دخول حرم‌هاى شريفه با تأنى و وقار روانه شو تا به در حرم مطهر و اذن دخول عمومى را كه در اوايل اين باب ذكر شد بخوان پس داخل حرم شو و

زيارت كن آن دو بزرگوار را به اين الفاظ كه اصح
زيارات است

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمَا يَا وَلِيَّيِ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمَا يَا حُجَّتَيِ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمَا يَا نُورَيِ اَللَّهِ فِي ظُلُمَاتِ اَلْأَرْضِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمَا يَا مَنْ بَدَا لِلَّهِ فِي شَأْنِكُمَا أَتَيْتُكُمَا زَائِراً عَارِفاً بِحَقِّكُمَا مُعَادِياً لِأَعْدَائِكُمَا مُوَالِياً لِأَوْلِيَائِكُمَا مُؤْمِناً بِمَا آمَنْتُمَا بِهِ كَافِراً بِمَا كَفَرْتُمَا بِهِ مُحَقِّقاً لِمَا حَقَّقْتُمَا مُبْطِلاً لِمَا أَبْطَلْتُمَا أَسْأَلُ اَللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمَا أَنْ يَجْعَلَ حَظِّي مِنْ زِيَارَتِكُمَا اَلصَّلاَةَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْ يَرْزُقَنِي مُرَافَقَتَكُمَا فِي اَلْجِنَانِ مَعَ آبَائِكُمَا اَلصَّالِحِينَ وَ أَسْأَلُهُ أَنْ يُعْتِقَ رَقَبَتِي مِنَ اَلنَّارِ وَ يَرْزُقَنِي شَفَاعَتَكُمَا وَ مُصَاحَبَتَكُمَا وَ يُعَرِّفَ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمَا وَ لاَ يَسْلُبَنِي حُبَّكُمَا وَ حُبَّ آبَائِكُمَا اَلصَّالِحِينَ وَ أَنْ لاَ يَجْعَلَهُ آخِرَ اَلْعَهْدِ مِنْ زِيَارَتِكُمَا وَ يَحْشُرَنِي مَعَكُمَا فِي اَلْجَنَّةِ بِرَحْمَتِهِ اَللَّهُمَّ اُرْزُقْنِي حُبَّهُمَا وَ تَوَفَّنِي عَلَى مِلَّتِهِمَا اَللَّهُمَّ اِلْعَنْ ظَالِمِي آلِ مُحَمَّدٍ حَقَّهُمْ وَ اِنْتَقِمْ مِنْهُمْ اَللَّهُمَّ اِلْعَنِ اَلْأَوَّلِينَ مِنْهُمْ وَ اَلْآخِرِينَ وَ ضَاعِفْ عَلَيْهِمُ اَلْعَذَابَ وَ اُبْلُغْ بِهِمْ وَ بِأَشْيَاعِهِمْ وَ مُحِبِّيهِمْ وَ مُتَّبِعِيهِمْ أَسْفَلَ دَرْكٍ مِنَ اَلْجَحِيمِ إِنَّكَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ اَللَّهُمَّ عَجِّلْ فَرَجَ وَلِيِّكَ وَ اِبْنِ وَلِيِّكَ وَ اِجْعَلْ فَرَجَنَا مَعَ فَرَجِهِمْ [فَرَجِهِ] يَا أَرْحَمَ اَلرَّاحِمِينَ