کلیات مفاتیح الجنان - قمی، شیخ عباس - الصفحة ٤٢١ - بيستم هر وقت از زيارت آن حضرت فارغ شود بگويد اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا مَوْلاَيَ

آن بقعه مباركه كه بيت الاحزان شيعيان است گريستن و مرثيه خواندن براى آن حضرت و از حديثى كه مروى از صفوان از حضرت صادق عليه السلام است مستفاد مى‌شود كه تضرع ملائكه در درگاه خدا در لعنت كردن بر قاتلان امير المؤمنين و بر قاتلان امام حسين عليه السلام و نوحه كردن جنيان بر ايشان و گريه كردن ملائكه كه در دور ضريح امام حسين عليه السلام هستند و بسيارى اندوه ايشان به نحوى است كه اگر كسى آنها را بشنود خوردن و آشاميدن و خواب كردن بر او گوارا نخواهد بود (: و در حديث عبد الله بن حماد بصرى است كه حضرت صادق عليه السلام به او فرمود به من خبر رسيده كه گروهى مى‌آيند نزد قبر حسين عليه السلام از اطراف كوفه و مردمانى از غير ايشان و زنانى كه براى آن حضرت نوحه‌گرى مى‌كنند و اين در نيمه ماه شعبان است پس بعضى قرائت مى‌كنند و بعضى قصه مى‌خوانند يعنى كيفيت شهادت و سائر مصائب را ذكر مى‌نمايند و پاره‌اى نوحه‌گرى مى‌كنند و برخى مرثيه مى‌خوانند پس گفتم آرى فدايت شوم من مشاهده كرده‌ام پاره‌اى از آنچه بيان فرمودى پس فرمود حمد خداوندى را كه قرار داد در ميان مردم كسانى را كه به نزد ما مى‌آيند و ما را مدح مى‌كنند و مرثيه مى‌خوانند براى ما و قرار داد دشمن ما را كسانى كه طعنه مى‌زنند بر ايشان از خويشان ما يا از غير ايشان و تهديد مى‌نمايند ايشان را و زشت مى‌شمارند كارهاى ايشان را و در صدر همين حديث است كه هر كه به زيارت او مى‌رود بر او مى‌گريد و هر كه به زيارت او نمى‌رود بر مصيبت او اندوهناك مى‌باشد و دلش مى‌سوزد هر كه او را بياد مى‌آورد و ترحم مى‌كند هر كه نظر مى‌كند بسوى قبر پسرش در پايين پاى او افتاده در بيابانى كه خويشى و دوستى نزد او نيست و حق او را غصب كردند و جمع شدند جمعى از كافران و مرتدان از دين و ياورى يكديگر كردند تا او را كشتند و در بيابان دفن نكرده انداختند و منع كردند از او آب فراتى را كه سگان مى‌خوردند و ضايع كردند حق رسول خدا صلى الله عليه و آله را و وصيتى را كه در حق او و اهلبيتش كرده بود) (و نيز ابن قولويه روايت كرده از حارث اعور كه امير المؤمنين عليه السلام فرمود: پدر و مادرم فداى حسين شهيد در پشت كوفه به خدا قسم گويا مى‌بينم جانوران دشتى را از هر نوعى كه گردنها را كشيده‌اند بر قبر او و بر او گريه مى‌كنند شب را تا صباح فإذا كان كذلك فإياكم و الجفاء) و اخبار در اين باب بسيار است :

بيستم [هر وقت از زيارت آن حضرت فارغ شود بگويد اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا مَوْلاَيَ]

سيد بن طاوس رحمة الله عليه فرموده كه مستحب است آدمى را كه هر وقت از زيارت آن حضرت فارغ شود و خواهد كه از روضه مقدسه بيرون رود خود را به ضريح بچسباند و ببوسد و بگويد

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا مَوْلاَيَ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا صَفْوَةَ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا خَالِصَةَ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا قَتِيلَ اَلظَّمَاءِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا غَرِيبَ اَلْغُرَبَاءِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ