اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٧٤٧ - یافته های مهم (انرژی در شوروی)
نفر بالغ گردید.
گرچه بر گسترش صنعت سازندگی مصنوعات سیبری در سالهای جنگ تأکید می شد، لیکن صنایع
اولیه استوار بر منابع از اهمیت بیشتری برخوردار گشت. این امر بخصوص پس از اشغال مناطق غربی
شوروی توسط آلمانها که بخش اعظم ظرفیت آهن، پولاد و زغال سنگ کشور را تأمین می کرد، واقعیت
یافت. در سال ١٩٤٥، با اتکاء به مجتمع اورال کوازنتسک، سیبری ٥/٣١% بازده زغال سنگ شوروی را
تأمین کرد ؛ در حالی که تا سالهای ١٩٧٠ دیگر نتوانست این نیاز را برآورده سازد. بازده بالای تولید آهن
و پولاد شوروی که در سال ١٩٤٥ معادل ١٨ و ٢١% بود، از زمان جنگ به این سو سابقه نداشته است.
(طبقه بندی نشده) گسترش بعد از جنگ، کناره گیری از گسترش همه جانبه
حرکت صنعت رو به شرق در اوایل دوران بعد از جنگ، با انتقال سرمایه گذاریهای شوروی در سالهای
٥٠ ١٩٤٦ به مناطق ویران شده در اثر جنگ، تغییر جهت یافت. سهم سیبری از کل سرمایه گذاریهای
شوروی به ١٣% کاهش یافت. اولین برنامه ٥ ساله بعد از جنگ پروژه های ساختمانی بزرگی را به همراه
نداشت، ولی بر روی یک کارخانه کک شیمیایی در کروف در بستر کوزنتسک، یک کارخانه فیبر شیمیایی
در بارنول آتلی کری و پالایشگاههای نفت اومسک و انگارسک کار آغاز شده بود. ولی این پروژه ها تا
سالهای ٥٦ ١٩٥٥ وارد عمل نگردیدند، بنابراین بر عملکرد اقتصادی سیبری در اواخر سالهای ١٩٤٠ و
١٩٥٠ تأثیر چندانی نداشته اند. در سالهای اولیه بعد از جنگ صنایع ماشین سازی جدید و مهمی در
سیبری احداث نگردید.
در دو دهه گذشته، سرمایه گذاری سیبری بین ١٥ تا ١٦ درصد کل سرمایه گذاری شوروی در چرخش
بود و گسترش نیز روندی را که در دوران بعد از جنگ پی ریزی شده بود، در پیش گرفته بود. گسترش
سیبری عملاً و نه در تئوری از گسترش همه جانبه صنعتی انحراف یافته و منحصراً به استخراج و تصفیه
مواد اولیه، مواد خام و منابع انرژی متمرکز شده است ؛ اگرچه این صنایع ایجاد شده، بیشتر بر انرژی متمرکز
بوده است.
این گرایش دوباره گسترش سیبری ناشی از تغییر سیاستهای کارگری بوده است. لغو کار اجباری به
عنوان یک نهاد توده ای در رابطه با موجود بودن کارگر برای پروژه های سیبری، محدودیتهای فراوانی را
پدید آورده است. نسبتا تعداد کمی از کارگران حاضر شده اند زندگی بهتر دیگر مناطق شوروی را رها کرده
و در آب و هوای سخت و طاقت فرسای سیبری مشغول به کار شوند. چنین برآورد شده بود که در سالهای
٧٠ ١٩٥٩ تنها مهاجرت از سیبری صورت گرفته است. کمبود نیروی انسانی در بخش اروپایی شوروی
و عدم تمایل ساکنین آسیای مرکزی به مهاجرت نیز سبب شده است که کمبود کارگر برای سیبری
مشهودتر شود.
ولی علت اصلی جهت گیری جدید در گسترش سیبری، کشف منابع وسیع انرژی سیبری بود. این یافته
توأم را تحلیل رفتن منابع قدیمی تر در بخشهای دیگر کشور و اشتهای روز افزون شوروی برای انرژی،
سبب شد که این کشور در رابطه با پروژه های سیبری سرمایه گذاریهای عظیم را انجام دهد.
گسترش نفت سیبری: شرط بندی روی تویمان
(طبقه بندی نشده) تأکید بر گسترش منابع انرژی سیبری در بخش صنعت نفت آشکارتر بود. از سال
١٩٦٥ سهم سیبری در تولید نفت ملی افزایش یافته است و این زمانی بود که حوزه های نفتی ولگا اورال