اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٦٢١ - گفتگوی متخصص امور ایران در وزارت خارجه شوروی در مورد ایران

نمی توانند در کاهش تشنج بین آمریکا و شوروی در اوضاع کنونی مفید واقع گردند.

٣ کوزیرف در جواب گفت در همان حال که مطبوعات شوروی منعکس سازنده سیاست شوروی

هستند ولی نمی توان گفت که الزاما با آن متشابه هستند. وی گفت «خودمانی تر بگوییم، مقالات اخیر

نسبت به آمریکا خیلی سختگیری» کرده اند و خالی از اغراق نیز نبوده اند.

مطبوعات شوروی می خواهند مردم این کشور را نسبت به اوضاع کنونی خطرناک ایران مطلع ساخته،

سعی در منعکس ساختن «سیل» مقالاتی دارند که در آمریکا و اروپای غربی منتشر می شود. آن مقالات

که بعضی هایشان ظاهرا معتبر نیز هستند، مملو از گزارشاتی مبنی بر طرحهای اضطراری آمریکا در ایران

می باشند. در همین رابطه، مطبوعات آمریکایی و اظهارنظرهای دولتی نیز درباره طرحهای شوروی بسیار

مضر بوده و مطبوعات شوروی باید برای آنها پاسخی داشته باشند.

٤ مأمور سفارت به طور مؤکد درباره تبلیغات مطبوعات شوروی پیرامون «مداخله» آمریکا در ایران

سخن گفت. او گفت آیا بعضی از ناظران حاضر در مسکو چنین باور نخواهند کرد که این تبلیغات خود

می تواند مؤید «مداخله» شوروی در آینده به نحوی نامعلوم باشد. کوزیوف گفت که به نظر وی عکس

قضیه کاملاً درست است، یعنی اینکه آمریکا سعی دارد «خطر شوروی» را تبلیغ کند تا در آینده فعالیتهای

خود را جامه تأیید بپوشاند. وی اضافه کرد که با وجود اینکه آمریکا اذعان داشته است که درباره مداخله

شوروی شاهدی در دست ندارد، ولی شوروی شاهد افزایش کارمندان سفارت آمریکا در تهران، تحرک

کشتیهای آمریکایی در منطقه، بازدید ژنرال هایزر از ایران، تحویل اف١٥ به عربستان سعودی، و دیگر

درگیریهای ذهنی آمریکا با ایران از قبیل تشکیل اجلاس پیرامون ایران که در آن رئیس جمهور، وزیر

امورخارجه وزیر دفاع براون، و برژنیسکی مشاور امنیت ملی شرکت داشته اند، بوده است. وی تأکید کرد

که موضع شوروی در این باره کاملاً روشن است. همان طور که برژنف در ١٩نوامبر به خبرنگار تاس

«جواب» داد شوروی مایل است که هیچ کس در امور ایران مداخله ننماید.

معاهده ١٩٢١ ایران و شوروی

٥ مأمور سفارت درباره اهمیت اشارات مطبوعات شوروی به تداوم کاربرد معاهده ١٩٢١ ایران و

شوروی سؤال کرد. کوزیرف گفت که نباید این اشارات را به عنوان تأییدیه ای بر احتمال مداخله شوروی

طبق مفاد بند ٥ و ٦ این معاهده به حساب آورد. او در ادامه گفت که این اشارات مطبوعات به معنی زنگ

خطر نبوده است؛ بلکه برای این بوده است که به ایران و آمریکا خاطرنشان بشود که همانطور که آمریکا با

ایران قراردادهایی در زمینه نظامی و غیره دارد شوروی هم قراردادهایی دارد و بنابراین منافعی وجود

دارد که باید در همه حال نظر گرفته شود.

٦ مأمور سفارت خاطرنشان ساخت که در ایران این فکر تعمیم پیدا کرده است که هم زمان و هم

قراردادهای دیگر گوی سبقت را از معاهده ١٩٢١ را بوده اند. کوزیرف اعتراف نمود که مطبوعات ایران و

نیز دفتر وزارت امور خارجه ایران گاه و بی گاه کارآیی معاهده ١٩٢١ را مورد سؤال قرار داده اند، ولی در

ادامه گفت که دولت ایران این معاهده را هیچ گاه ملغی ننموده است. بنابراین مانند همه دیگر قراردادهای

بین المللی به قوت خود باقی است. او همچنین به تبادل تلگرامهای شاه و پادگورنی به مناسبت پنجاهمین

سالگرد این معاهده در ٢٦ فوریه ١٩٧١ اشاره کرد.