اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٤٠ - تأثیر مدرن سازی بر کویت

آخرین آمارگیری، جمعیت کویت بیش از ١١٠٠ درصد افزایش یافته و از ٠٠٠/٩٠ نفر به بیش از یک

میلیون نفر رسیده بود. ترکیب آن نیز از یک گروه متجانس شهری تغییر فاحشی پیدا کرد و کویتیها را

(٥/٤٧ درصد) در کشور خود به صورت اقلیت در آورد. مهمتر از همه اینکه، تعریف قانونی کویتی بودن

نیز تغییر فاحشی یافت. دولت کویت به منظور متوازن ساختن هجوم فلسطینیها، مصریها، ایرانیها، هندیها،

و دیگران و نیز به منظور تنظیم وضع آنها، به بسیاری از بدویهای تازه از راه رسیده عنوان ملیت کویتی را

تفویض نمود. آماری در دست نیست که نشان دهد چه مقدار از جمعیت کنونی کویت (حدود ٠٠٠/٥٠٠

نفر) دارای اصل و نسب بدوی هستند. با این وصف از آنجا که درصد خالص افزایش سالانه جمعیت کویت

صد در صد یعنی دو برابر رشد جمعیت دیگر کشورهای منطقه بوده است. می توان گفت که نیمی از رشد

جمعیت حاصل این گونه تابعیت می باشد. این نشان می دهد که احتمالاً بخش مهمی از کویتیها یا حدود ٥٠

درصد آنها دارای اصل و نسب بدوی هستند. بدین ترتیب کویتیها از صورت یک گروه متجانس تغییر

کرده اند. تشنج محسوس میان کویتیهای «قدیمی» و «جدید» «قبل از دوران نفتی» وجود نداشت.

توزیع درآمد ثروتهای جدید عدم مساوات بیشتر را به همراه دارد

الف: کویتیها. واضح است که ثروت نفتی برای تمام کویتیها رو به افزایش بوده است. تقریبا، در سال

١٣٣١ میانگین واردات سرانه معادل ٢٨٠ دلار بود. در سال ١٣٣٩ این رقم سه برابر و به ٧٨٠ دلار سرانه

رسید و رد اواسط دهه ١٣٥٠ این رقم به بیش از٤٠٠٠ دلار سرانه بالغ گردید. افزایش سریع درآمد سرانه،

(که در سال ١٣٥٥ حدود ٤٨٠/١٥ دلار برآورد شده بود)، با پیشرفت توزیع درآمد هماهنگ نبوده است .

طبق آخرین تجزیه و تحلیل آماری توسط دانشمندان کویتی و انگلیسی، در حقیقت با گذشت زمان عدم

تساوی درآمدها نه تنها بین کویتیها و غیر کویتیها بلکه میان خود کویتیها نیز وسیع و گسترده تر شده است.

بنا به نتایج حاصله از درآمد خانوادگی در سال ٥٢ / ١٣٥١، قبل از افزایش عظیم قیمت نفت، در گروه غیر

کویتیها حدود ١٠ درصد از خانواده های غیرکویتی ٢٩ درصد کل درآمد گروه را به خود اختصاص

می دادند، در حالی که در گروه کویتیها، ١٠ درصد رده های بالا ٤٠ درصد کل درآمد کویتیها را به خود

اختصاص داده بودند. از آن زمان به بعد، در نتیجه تورم، درصد کل درآمدی که نصیب ثروتمندترین

خانواده های کویتی می شد، افزایش یافت، که مطالعات مذکور نیز نشانگر این واقعیت است. (به ضمیمه ٢

رجوع شود).

ب: غیر کویتیها. جای تعجب نیست اگر گفته شود که میانگین درآمد غیر کویتیها کمتر از درآمد

کویتی هاست. در سالهای ٥٢ / ١٣٥١ یعنی آخرین سالهایی که آمارهای مربوط به آن موجود است،

میانگین درآمد کویتیها ٧٥٠ دلار در ماه بود، ولی در رابطه با غیر کویتیها این درآمد معادل ٥٠٠ دلار بود.

غیر کویتیها قدرت خرید چندانی نداشتند، چون اکثر آنها به عنوان نیروی کار با دستمزد کم استخدام

می شدند و علاوه بر این باید اجاره پرداخت می کردند، در حالی که کویتیها از مسکن سوبسید شده دولتی

(و درآمد جهت پرداخت اجاره) برخوردار بودند، و دولت نیز در رابطه با استخدام و پرداخت حقوق به

اولویت می داد. گرچه آمار دقیقی از زمان افزایش قیمت نفت در سالهای ٥٣ / ١٣٥٢ در دست نیست، ولی

گمان می رود که شکاف درآمد موجود میان کویتی و غیر کویتیها وسیعتر شده است، و علت نیز افزایش نرخ

اجاره است که بر غیر کویتیها بیش از کویتیها تأثیر بخشیده، و دیگر اینکه بخش اعظم درآمد ناشی از