اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥٧١ - میخائیل استپانوویچ کاپیتسا رئیس اداره اول خاور دور، وزارت امور خارجه
برخوردار است، اغلب در مباحثات خود با مقامات آمریکایی به هنگام ارائه نظریات خود پیرامون چین و
مسائل مربوط به چین دیدی وسیع و پرجنجال دارد. به گفته مقامات خارجی، کاپیتسا یکی از مهمترین
متخصصین امور آسیایی شوروی، بسیار پرحرف و احساساتی است که ارزش دارد حرفهایش شنیده
شود.
کاپیتسا که دکتر علوم تاریخی است، کار دیپلماتیک خود را با حرفه آکادمیک خود آمیخته است؛ در
سال ١٩٦١ او پروفسور انستیتوی زبانهای شرقی در دانشگاه دولتی مسکو گردید. او در هیئت سردبیری
مجله مشکلات خاور دور خدمت می کند و کتابها و مقالات زیادی در مورد چین نوشته است. کاپیتسا
تحت نامهای مستعاری که یکی از آنها «ام. یوکرانتسف» است به نگارش می پردازد.
در سال ١٩٦٨ اثری به نام «سمت چپ شعور جاری» نوشت که پیشرفتهای خط مائوئیستی را از سال
١٩٤٩ بررسی می کند. در آن نشریه او به توصیف موضع دائما رو به تزاید ضد شوروی در رهبریت چین
پرداخت و اظهار داشت که چین مهمترین مشکل اتحاد جماهیر شوروی است. در ١٩٦٩ کاپیتسا تحت
عنوان «PRC: دو دهه، دو خط مشی» به حمله شدیدی علیه چین دست یازید. کاپیتسا چندبار نامزد
عضویت مسئول آکادمی علوم شوروی شد، ولی هیچ گاه انتخاب نگردید.
سوابق حرفه ای و زندگی
میخائیل استپانوویچ کاپیتسا در ٥ نوامبر ١٩٢١ در یورکوفتسی (که امروز موگیلف پودولسکی
است) اوکراین متولد گشت. او از انستیتو زبانهای خارجی در ١٩٤١ فارغ التحصیل گردید و دو سال بعد
وارد کارهای دیپلماتیک شد. از حدود سال ١٩٤٤ تا ١٩٤٦ به عنوان دبیر دوم سفارت شوروی در چین به
کار مشغول و در یک دانشگاه چینی تحصیل کرد. کاپیتسا در سال ١٩٤٨ از مدرسه عالی دیپلماتیک
مسکو فارغ التحصیل گردید. احتمالاً در ٦ سال بعدی در وزارت امور خارجه در زمینه امور آسیایی به کار
مشغول بوده است. در سال ١٩٥٤ پس از اینکه به عنوان یک فرد متخصص در هیئت نمایندگی شوروی در
کنفرانس ژنو پیرامون آسیا شرکت جست به درجه دبیر اول ارتقاء یافت.
کاپیتسا در دپارتمان خاور دور وزارت امور خارجه، حداقل از سال ١٩٥٤ تا ١٩٦٠ و به عنوان معاون
رئیس دپارتمان در ٦٠ ١٩٥٦ مشغول به کار بوده است. در ١٩٥٧ و ١٩٥٨ به آمریکا سفر کرد تا در
مجمع عمومی سازمان ملل متحد شرکت جوید.
سفیر شوروی در پاکستان
انتصاب بعدی کاپیتسا به عنوان سفیر در پاکستان بسیار کوتاه (١٩٦١ ١٩٦٠) ولی واقعه برانگیز بود.
به محض ورود از چشم دولت میزبان خود افتاد؛ چون در یک کنفرانس مطبوعاتی به وزیر امور خارجه
پاکستان حمله نمود. در یک برخورد بعدی با وزیر امور خارجه، او از معذرت خواهی امتناع ورزید و هنوز
یک هفته از اقامت وی در آن کشور نگذشته بود که تقریبا پذیرش وی در حال لغو شدن بود. در طول یک
سال و نیم بعدی او سعی کرد بین خود و مقامات پاکستانی صمیمیتی ایجاد کند، ولی اکثر پیشنهادات وی در
زمینه کمک اقتصادی مورد قبول واقع نشد و سفر او در داخلپاکستان نیز با محدودیتهایی روبرو گردید.
هنگام اقامت در کراچی کاپیتسا سعی کرد دیپلماتهای آمریکایی را به کار گیرد. چون آنها او را علیرغم