اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥١٣ - نگرانی مقامات درباره تبلیغات شفاهی روسها در ایران

٦ موارد دیگر: فکر می کنم با مطرح کردن بحث پارلمانی که از طریق رادیو پیک ایران (١٢ آوریل)

شنیده بود، وسکانیان را حسابی ناراحت کردم، این موضوع درباره نحوه برخورد شوروی با روشنفکران

سیناوسکی و دانیل بود که وسکانیان گفت که این دو به عنوان شایعه پردازان در خارج به سزای اعمال

خویش رسیده اند و این حقیقتی است چون همسران دیپلماتهای شوروی اجازه خروج همراه آنها را

ندارند.

٧ اظهار نظر: تقریبا نیمی از مباحث ما به بحث پیرامون فلسفه آزادی اختصاص یافت که برای

هردویمان جالب بود و وسکانیان گفت که بهتراست در یک موقع مناسب به بحث درباره آن بپردازیم. به او

گفتم که هرجا و هر زمانی را که انتخاب نماید من نیز آماده هستم.بخش سیاسی: سی ان، راسیاس

سند شماره (١٢)

سری

ژانویه ١٩٦٨ بهمن ٤٦

ولادیمیر یاکولویچ یروفیف سفیر شوروی

در تعدادی از تغییرات دیپلماتیک شوروی که در ژانویه ١٩٦٨ صورت پذیرفت ولادیمیریاکولویچ

یروفیف به عنوان سفیر شوروی در ایران انتخاب گردید، که این پس از انتصاب وی به عنوان ریاست

نمایندگی شوروی در قاهره از سال ١٩٥٩ تا ١٩٦٥ اولین انتصاب وی در خارج می باشد. یروفیف که قبلاً

متخصص امور انگلیس بود، پس از اشتعال به کار وی به عنوان ریاست وزارت امور خارجه در بخش

کشورهای خاورمیانه ای در سال ١٩٥٨ به کار پیرامون خاورمیانه پرداخت. در همان حال با حفظ سمت

در وزارت امور خارجه نمایندگی شوروی را در چند کنفرانس و سازمانهای بین المللی نیز عهده دار بوده

است.

یروفیف در ٢٤ مه ١٩٠٩ در مسکو متولد گردید و تحصیلات عالیه خود را در انستیتو ماشین آلات

مسکو دریافت کرد و به پایان رساندن سه واحد در سال ١٩٣٨ نائل آمد.

پس از خدمت به عنوان معاون ریاست و بعدها ریاست امور کنسولی بخش کمیسری امور خارجه خلق در

١٩٣٩ و ١٩٤٠ و کنسول سفارت شوروی در ترکیه از سال ١٩٤٠ تا ١٩٤٢ گردید و در همان سال به

قسمت معاونت ریاست بخش دوم اروپا (انگلیس و کشورهای مشترک المنافع) وزارت امورخارجه

انتخاب و آن مقام را تا سال ١٩٤٨ حفظ نمود. از سال ١٩٤٨ تا ١٩٤٩ برای مدت کوتاهی به عنوان رئیس

وزارت امور خارجه در بخش کشورهای آمریکای لاتین انتخاب گردید. به هنگام سفری که به عنوان

مشاور سفیر شوروی در لندن از ١٩٤٩ تا ١٩٥٢ نمود یروفیف حداقل یک بار در غیاب سفیر شوروی در

این کشور به عنوان کاردار عمل نمود. در اوت ١٩٥٢ انتصاب وی به عنوان سفیر شوروی در اوروگوئه

موجب بروز اختلافات سیاسی و داخلی در آن کشور گردید. گفته می شد که وی یک دیپلمات کار کشته

نبوده و فقط به منظور تشدید بحران و تبلیغات به آنجا فرستاده شده بود. وی دیگر نتوانست آن مقام را

حفظ نماید. بعدها به عنوان مشاور سفیر در امور فرهنگی سفارت شوروی در پاریس از ژانویه ١٩٥٤ تا

اوایل ١٩٥٥ به کار مشغول شد. در اوت ١٩٥٥ وی به سمت ریاست بخش دوم کشورهای اروپایی انتخاب

شد و تا اواخر سال ١٩٥٨ در آن پست باقی ماند و پس از آن به عنوان رئیس بخش خاور نزدیک وزارت