اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥٩١ - کیریل استپانویچ سیمونف رئیس اداره حمل و نقل و ارتباطات

گسترش نفوذ

در ١٩٥٧ کار سیمونف در وزارت راه آهن بالا گرفت. او ابتدا به عنوان معاون رئیس و کمی بعد درهمان

سال به عنوان معاون اول رئیس در شورای فنی و علمی وزارتخانه انتخاب شد. در همان زمان به سفرهای

رسمی خارجی پرداخت. در یکی از همین سفرها یکی از همکاران اعلام داشت که نفوذ سیمونف بیشتر از

موقعیت شغلی اوست و او را «شخص شماره ٣» وزارت راه آهن که مسئول انستیتوهای آموزش عالی در

زمینه تربیت و آموزش مهندسین راه آهن و انستیتو تحقیقات علمی این وزارتخانه و صدها آزمایشگاه

تحقیقاتی و تجربی راه آهن می باشد، توصیف نمود. نوشتارهای سیمونف در آن زمان نیز حاکی از حوزه

وسیع نفوذ اوست.

در ١٩٥٨ و ١٩٦٠ مقالاتی درباره سیستم راه آهن انگلیس و سوئد نوشت و کارهای مهمی در زمینه

مشکلات سازمانی ترافیک راه آهن در ١٩٦١ انجام داد.

در کار حزبی

در سال ١٩٦١ سیمونف بدون هیچ گونه توضیحی از وظایف وزارتی خود برکنار شد و به عنوان رئیس

راه آهن گورکی انتخاب شد که مسئولیتهای سنگینی را متوجه او می ساخت که امتیازات موقعیت پیشین او

در مسکو را دارا نبود، ولی در سال بعد پیشرفت از طریق دیگری حاصل شد و سیمونف به عنوان معاون

ریاست اداره حمل ونقل و ارتباطات در کمیته مرکزی حزب کمونیست شوروی به پایتخت فراخوانده شد،

و کمی بعد ریاست همین اداره را عهده دار شد. پیشرفت سریع سیمونف خیلی عجیب است، چون او هیچ گاه

به عنوان رئیس یک وزارتخانه یا معاون وزیر عمل نکرده بود ولی یک سال پس از آنکه مسئولیت یک

شبکه راه آهن ایالتی را عهده دار شد او ناظر حزبی در کل سیستم حمل ونقل و ارتباطات شوروی گردید که

شامل وزارت راه آهن، صنایع اتومبیل سازی، ناوگانهای دریایی، ارتباطات و ناوگانهای رودخانه ای

می باشد.

چنین پیشرفتهایی اکثرا از طریق خویشاوندی با یکی از اعضای مهم گروه رهبری حاصل می شود، در

حالی که سیمونف دارای چنین امتیازی نیست.

سفر و سمتهای

سیمونف به عنوان عضو نمایندگی راه آهن شوروی در نوامبر و دسامبر ١٩٦٠ از آمریکا بازدید کرد و

از کانادا در سال ١٩٦٧ دیدار نمود. در اوایل سالهای ١٩٧٠ سیمونف به مغولستان رفت تا کارهای حزبی

را مطالعه نماید (١٩٧١) و ریاست هیئت نمایندگی حزب کمونیست شوروی به مجارستان را نیز بر عهده

داشت (١٩٧٢). اخیرا وی به همراه دبیر اول حزب پترماشروف از بلوروسیان برای شرکت در کنفرانس

اروپایی وحدت با دموکراتهای شیلی به پاریس رفت. (١٩٧٤)

وی که یکی از نمایندگان دیوان عالی شوروی و پارلمان از سال ١٩٦٧ بوده است، به عنوان عضو

کمیسیون حمل ونقل و ارتباطات از سال ١٩٧١ تا ١٩٧٥ نیز عمل می کرده است.