اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥٧٦ - آلکسی نیکولاویچ مانزولو معاون وزیر تجارت خارجی

«خدماتش به دولت شوروی» نشان لنین را دریافت نمود.

سوابق حرفه ای و تحصیلی

گئورگی آرکادیویچ کاراوایف در سوم آوریل ١٩١٣ در شهر سن پترزبورگ (لنینگراد کنونی) متولد

گشت، در سن ١٦ سالگی به کار مشغول شد. پس از فارغ التحصیل شدن از انستیتو مهندسی حمل ونقل آب

لنینگراد، در سال ١٩٣٥ وارد کار ساختمانی شد. بین ١٩٣٧ و ١٩٥١ در یک تراست ساختمانی

مجهول الهویه به عنوان سرپرست کارگری مشغول به کار شد و تا سمت مدیریت این تراست ارتقاء درجه

یافت.

در ١٩٤٠ کاراوایف، به حزب کمونیست که در تلاش بود لنینیست های وفادار را به درون حزب جذب

نماید ولی دراثر بحران سالهای ١٩٣٠ موفق نشد، پیوست. فعالیتهای وی در طول جنگ جهانی دوم حائز

اهمیت نبود ولی در بیوگرافی رسمی روسی او اشاره به آن نشده است که آیا در کار و حرفه ساختمانی وی

انقطاع به وجود آمده است یا نه.

در سال ١٩٥١ کاراوایف در وزارت ساختمان صنایع سنگین ریاست اداره اصلی ساختمان سازی

صنعتی در مناطق جنوبی را عهده دار شد.

در سال بعد او به سمت معاونت وزیر رسیده بود. در ١٩٥٤ او معاون وزیر در بخش ساختمانهای فلزی

و مواد شیمیایی شد. در همان سال وی به ورشو فرستاده شد تا در کار ساختمان قصر فرهنگی و علمی

ایوسیف استالین نظارت داشته باشد که پس از اتمام منتقدان غربی این بنا را مخوفترین نمونه سبک

«استالینی» معماری شوروی دانستند.

وظایف منطقه ای: ارتباط احتمالی با کیریلنکو

در ١٩٥٧ کاراوایف شغل خود را ترک گفت تا پس از وزارت های ساختمانی، معاونت ریاست امور

ساختمانی اسوردلوفسک سونار خوز (شورای اقتصاد ملی) را که یک سازمان ناظر اقتصادی منطقه ای و

بخشی از چنین سازمانهای ملی است، در سالهای ٦٥١٩٥٧ عهده دار شود. کاراوایف ٢سال در این شغل

باقی ماند و امکان دارد که در همین زمان با آندره کیریلنکو رئیس کمیته حزبی اسورد لوفسک اوبلاست در

٦٢١٩٥٥ ارتباطهایی برقرار ساخته باشد. کیریلنکو در حال حاضر دبیر کمیته مرکزی حزب کمونیست

شوروی و جانشین مسلّم دبیر کل حزب کمونیست شوروی لئونید برژنف می باشد.

مراجعت به مرکز

کاراوایف در سال ١٩٥٩ به مسکو بازگشت تا معاون اول ریاست گوستروی شود. در اواخر ١٩٦١ او

به عنوان ریاست بانک «آن یونیون» انتخاب شد تا در زمینه صنایع مادر به تزریق سرمایه بپردازد، پس از

این مقام او به وزارت رسید. در ١٩٦٣ او دوباره به سمت معاون اول ریاست گوستروی برگزیده شد. در

١٩٦٥ دولت شوروی عنوان وزیر را از کسانی که مستقیما در وزارتخانه ها کار نمی کردند (از قبیل

کاراوایف) گرفت، ولی در سال ١٩٦٧ با ارتقاء یافتن به مقام وزارت ساختمانی، عنوان وزارت خود را

دوباره دریافت نمود. کاراوایف از سال ١٩٧٠ عضو دیوان عالی شوروی بوده است.

آلکسی نیکولاویچ مانزولو معاون وزیر تجارت خارجی