اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥٧٧ - آلکسی نیکولاویچ مانزولو معاون وزیر تجارت خارجی

آلکسی نیکولاویچ مانزولو

معاون وزیر تجارت خارجی

الکسی مانزولو از سال ١٩٧٠ معاون وزیر تجارت خارجی بوده است. وی قبلاً از سال ١٩٦٢ در این

وزارتخانه به عنوان رئیس اداره تجارت با کشورهای غربی کار می کرده است. او که یکی از ده معاون این

وزارتخانه است، بر امور تجاری مربوط به اروپای غربی، آفریقا، آمریکای جنوبی و شمالی و سازمان

بین المللی اقتصادی نظارت دارد. وی همچنین مسئول نظارت بر قراردادهای تجاری دوجانبه با

کشورهای سرمایه داری است. به علت داشتن مسئولیتی این چنین وسیع از نظر جغرافیایی، مانزولو بارها

به کشورهای مختلف جهان سفر کرده است.

روابط او با آمریکائیها

تلاشهای مانزولو در زمینه بالابردن روابط بین آمریکا و شوروی از سال ١٩٥٩ آغاز گردید که در آن

سال او سرپرست یک نمایشگاه علمی و فرهنگی شوروی در شهر نیویورک بود و شخصا پرزیدنت

آیزنهاور را در این نمایشگاه مربوط به شوروی همراهی می کرد. چهار سال بعد، مانزولو در یک هیئت

نمایندگی شوروی جهت خرید گندم از آمریکا وارد این کشور گردید. در سال١٩٧٢ وی در جلسات گروه

ویژه قراردادهای تجاری بین آمریکا و شوروی شرکت جست و در همان سال (در ماه ژانویه و دسامبر)

دوبار به آمریکا سفر کرد تا با مقامات دولت آمریکا مذاکراتی انجام دهد.

در فوریه ١٩٧٥ مانزولو به عنوان رئیس هیئت نمایندگی شوروی در اولین اجلاس «گروه ویژه

قراردادهای تجاری بین آمریکا و شوروی» که در سال ١٩٧٤ ایجاد شده بود تا همکاری اقتصادی،

صنعتی و فنی بین دو کشور را ممکن سازد، در مسکو شرکت جست. دو ماه بعد او وزیر خزانه داری ویلیام

سیمون را که به شوروی رفته بود در اجلاس بازرگانی مشترک همراهی نمود. در ماه اوت مانزولو در

آمریکا با مقامات شرکت تجارت امریکا و شوروی (ساترا) که یک شرکت آمریکایی برای بهبود وضع

تجاری با شوروی است ملاقات نمود. معاون وزیر در جلسات مجمع عمومی سازمان در آوریل ١٩٧٤ و

سپتامبر ١٩٧٥ شرکت جست.

نظریات پیرامون تجارت بین امریکا و شوروی

یکی از بازرگانان آمریکایی در سال ١٩٧٥ مانزولو را مردی توصیف کرد که بسیار مایل است روابط

تجاری با غرب برقرار گردد. در آوریل ١٩٧٦ مانزولو مقاله ای در sovietskayaro تحت عنوان «تحقق

دتانت» نوشت که در آن به دفاع از گسترش روابط و افزایش روابط اقتصادی با کشورهای سرمایه داری

پرداخته بود. در این مقاله او به شِکوه از محدودیتهای اعتباری «بانک واردات و صادرات آمریکا» و عدم

اعطای امتیاز مهمترین ملت به روسیه پرداخته است، ولی گفته است که «تحقق گسترش روابط نیاز مهم

زمان ما است و کشور ما با صبر و پافشاری سعی خواهد کرد راههای جدیدتری بیابد» تا آن را بیشتر ممکن

سازد.