اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٢١٩ - یک دولت فلسطینی باید تشکیل گردد

مخالفت می ورزد.

٥ (خیلی محرمانه) نگرانی قابل ملاحظه دیگر عراق گرایش کند و غیر قابل قبول عرفات، به

میانه روی موجود در ابتکار اروپایی است. به همین دلیل بسیاری از همکاران دیپلماتیک ما معتقدند که به

طور حتم به عرفات مطالبی در مورد رعایت اصول قطعنامه بغداد گفته شود که همانا حفظ جبهه متحد علیه

مشارکت در مذاکرات خاورمیانه است. (و گمان می کنیم که عرفات نیز برای نشان دادن اعتبارهای خود

در زمینه تندروی نماینده جبهه آزادیبخش عربی را به همراه آورده است. شایعه موجود حاکی از آن است

که ملاقاتهای عرفات و شاه حسین با صدام آنها را موظف به تأیید مجدد قطعنامه بغداد در اجلاسیه بعدی و

نمایش وحدت عربی علیه قرارداد و پیمان کمپ دیوید کرده است.

٦ (خیلی محرمانه) اظهار نظر: تعمق قابل ملاحظه لیکن کاملاً نامربوطی در مورد مواضع احتمالی

عرفات و حسین در زمینه هدف از این مذاکرات در قبال مذاکرات خود مختاری وجود دارد. اکثرا معتقدند

که این مذاکره سرانجام موجب پیدایش نوعی فرمول مذاکره اشتراکی خواهد شد، لیکن معترفند که با عراق

مخالفت خواهد شد و وضع و شرایط موجود مذاکرات خودمختاری زمان نامناسبی را برای پیدایش ابتکار

اردن و ساف فراهم آورده است. سند ناتمام است

یک دولت فلسطینی باید تشکیل گردد

سند شماره (٣٥)

یک دولت فلسطینی باید تشکیل گردد

هنری اس. سایزرسفارت آمریکا در مسقط

به علت آنکه یکی از ناظران کوتاه مدت تضاد اعراب و اسرائیل بوده ام، از درج مطالب ناچیز خود در

گفتگو درنگ می ورزم، قطعا بیش از آنچه که در تلگرامهای محل خدمت کنونی می بینیم، رویدادهایی در

شرف وقوع است. با این وصف من از بن بست بی پایان موجود در امر مسئله خطیر فلسطینیها و تمایل

بیانیه های رسمی آمریکا به حرکت در مسیرهای متناقض در این زمینه رنج بسیار می برم. بیانیه های ما

گهگاه طوری طرح ریزی می شوند که گویا هدف آن اجتناب از مطالعه دقیق موضوع است و گاهی نیز

موجب اتخاذ موضعی می شود که ظاهرا هدف آن نیز شانه خالی کردن است. نقطه نظرات زیر در رابطه با

آن آشفتگی مطرح شده و امید است، تأثیری سازنده داشته باشد.

معمای واشنگتن

اگر نتیجه گیری من از بیانیه های چند سال گذشته و یا مذاکرات فشرده آمریکا درست باشد، سیاست ما

در مورد مسئله فلسطین شامل عناصر ابهام آمیز زیر است.

ما معتقدیم که صلحی مداوم به وجود نخواهد آمد مگر آنکه «مسئله فلسطین و تمام جنبه های آن حل

شود» و این راه حل باید حقوق مشروع مردم فلسطین را به رسمیت بشناسد. تا اینجا مطلب درست است،

لیکن از محتوای چندانی برخوردار نیست. یعنی تنها به ذکر این مطلب پرداخته ایم که از نظر ما مسئله

فلسطین بخش مهمی از تضاد موجود است. استفاده از عبارت «حقوق مشروع» که به طور جدی تا قبل از

روی کار آمدن دولت کارتر از آن اجتناب می شد، و اشاره به «مردم» فلسطین خالی از اهمیت نیست لیکن

تعریفی از سیاست موجود در این زمینه پدید نیامده است.