اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٢١ - حکومت کویت محدودیتهایی را تعیین می کند
انتقادهای داخلی نباید از حد خود فراتر رود و وقتی هم که فراتر رفت، دولت وارد معرکه می شود.
٦ با وجود این که اتحادیه ها غیر فعال هستند آیا می توانند در آینده به صورت خطری جلوه گر شوند؟
با نگاهی به سه اتحادیه می بینیم که این امکان خیلی ضعیف است.
(الف) کارمندان دولتی: به کارمندان دولتی که اکثریت (٧٥ درصد) نیروی کاری کویت را تشکیل
می دهند،اخیرا اضافه دستمزد و امتیازاتی داده شده است، در حالی که قسمت اعظم این افزایش پرداخت
به کم درآمدترین کار می رسد (مرجع الف).
کار برای دولت کویت چندان سخت و طاقت فرسا نیست. ساعات کار رسما از ساعت ٥/٧ صبح تا
٥/١ بعد از ظهر، است ولی در حقیقت از ساعت ٥/٨ تا ٥/١٢ می باشد، چون هر کس که بخواهد با
بخشهای دولتی در خارج از این ساعات تماس بگیرد از این واقعیت باخبر می شود. و اکثر کارمندان نیز
حتی همین مقدار ساعت کاری را به مصرف چای و صحبت کردن با همکاران خود می پردازند. حتی در
زمان فعالیت چشمگیر اتحادیه های کارگری در سالهای ٧٦ ١٩٧٤ هم از اتحادیه های کارگری دولتی
خبری نبود. آن طور که از ظواهر امر پیداست این اتحادیه غیر فعالترین اتحادیه هاست و همه کارمندان
دولتی نیز عضو آن نمی باشند.
(ب) کارمندان نفتی: اتحادیه های کارگری نفتی که در مهمترین بخش اقتصادی کویت به کار مشغول
هستند، اولین و فعالترین اتحادیه های تأسیس شده هستند. یکی از تحقیقات اخیر (مرجع ب) نشان
می دهد که دست از کار کشیدن کارگران نفتی غیر ممکن است و افزایشی که در دستمزدها قرار است پدید
آید تا مدتی آنان را آرام نگاه می دارد.
(پ) کارمندان بانک: سومین و کوچکترین اتحادیه (٢٣٠٠ عضو) اتحادیه کارمندان بانک است که
توانست در سال ١٩٧٦ میزان حقوق اعضاء خود را بالا ببرد. از آن زمان این اتحادیه بسیار آرام بوده است
و یکی از غیر سیاسی ترین اتحادیه های کویتی می باشد (به مرجع الف نگاه کنید).
٧ نقطه نظرات بالا در مورد کارگران غیر کویتی این بخشها نیز مصداق دارد. طبق قوانین جدید
خدمات مدنی پایه قدیمی تفاوت حقوق بین کویتی و غیر کویتی از میان برداشته شده و یکی از دلایل عمده
نارضایتی کارگران غیر کویتی نیز که بیش از همتاهای کویتی خود کار می کنند از بین رفت. امتیازات
اجتماعی کویتی ها خیلی بیشتر از امتیازات غیر کویتیهاست و امتیازات جدید دوباره این وجه تمایز و
تفاوت را به وجود آورده است. و چون امتیاز اجتماعی نوعی منافع رفاهی است و با مهارت و اجرای کار
ربطی ندارد، رنجش خاطر روانی دریافت حقوق متفاوت برای کار مشابه در نظر غیر کویتی ها نادرست
است (به مرجع الف نگاه کنید).
٨ نیروی کار غیر اتحادیه ای: طبق آمارگیری سال ١٩٧٥، نیروی کاری کویت به طبقات زیر تقسیم
شده است (ارقام روند گردیده است).
کویتی ٩٠٠٠٠
غیرکویتی ها ٤٧٥٠٠
فلسطینی / اردنی
مصری ٣٧٥٠٠
ایرانی ٢٩٠٠٠