اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٧٤٦ - یافته های مهم (انرژی در شوروی)

سیبری سرازیر شده بود این ارجحیت منطقه ای ناشی از : ١) سرعت بخشیدن به برنامه مهاجرت به مناطق

ساحلی اقیانوس آرام در شوروی ٢) گسترش منابع طبیعی مورد نیاز (بخصوص طلای دره کولیما در

شمال بندر شهر مگادان) و ٣) ایجاد یک فضای همه جانبه در خاور دور و کاهش هزینه سرسام آور انتقال

کالاهای ضروری از غرب شوروی به این نقطه بود.

سرمایه گذاری در خاور دور سیبری در آغاز جنگ جهانی دوم با تلاش مسکو در جهت تأمین دفاع

منطقه در برابر تهدید روزافزون نظامی ژاپن، شدت بیشتری یافت. بخش اعظم سرمایه گذاری اولیه متوجه

گسترش یافتن حوزه های نفتی ساخالین شمالی شده بود که در سال ١٩٤٠ حدود ٦/١% کل تولید نفت

شوروی را تأمین نمود. پالایشگاههای نفتی در خاباروسک در سال ١٩٣٥ و در کومسومولسک در سال

١٩٤٢ گشایش یافت.

صنعت چوب سنتی سیبری نیز در دوران ماقبل از جنگ توسعه یافت، سهم چوب و الوار اره شده در

تولید کلی چوب بالا رفت چون صنعت ساختمان سازی نیاز بسیاری به آن داشت در سال ١٩٤٠ سیبری

٦/٢٢% کل چوبهای اره شده شوروی را تأمین نمود. با این وصف در سیبری محصولات جنگلی، به خوبی

مورد استفاده واقع نمی گردید.

صنعت تهیه چوب و الوار پس از جنگ نیز به خاطر احداث راه آهن سوخت رسان از خط اصلی سیبری

به سمت شمال رشد بیشتری یافت. در اواسط سالهای١٩٧٠، سیبری ١/٣٥% کل چوب گرد تولیدی

شوروی را تأمین نمود. در حالی که مهمترین مناطق تولیدی در تویمان و تومسک اوبلاست (در غرب

سیبری) که از نویارسک کری و ایرکوتسک اوبلاست (در شرق سیبری) و خاباروسک کری (در خاور دور

سیبری) سام واقع شده بودند.

(طبقه بندی نشده) تأثیر جنگ

گسترش صنعتی سیبری در طول جنگ جهانی دوم نیز سرعت یافت و با در معرض خطر قرار گرفتن

صنایع در برابر پیشرفتهای آلمان، این صنایع از بخش اروپایی شوروی به سیبری منتقل گردید. اکثر این

انتقالها به غرب سیبری جایی که درصد کل سرمایه گذاری شوروی تنها ١/٦% در سالهای ٤٥ ١٩٤١ بود

و قبلاً یعنی در سالهای ٣٢ ١٩٢٨ حدود ٤/٤% بود، صورت گرفت. در سالهای ٤٥ ١٩٤١ یعنی زمانی

که مناطق غربی شوروی اشغال شده بود، سیبری به طور کلی ١٨% سرمایه گذاری شوروی را که هنوز هم

بی سابقه است به خود اختصاص داد.

گرچه قبل از جنگ چند مرکز ماشین سازی در جاهایی از قبیل اومسک و نووسیبرسک، صنعتی شدن

اولیه سیبری نقش چندان مهمی را ایفا نکرده اند. در سال ١٩٣٧، بطور مثال، ساختن ماشین آلات تنها

١٧% کل ارزش تولیدی سیبری و ٣٠% کل ارزش تولیدی شوروی را تشکیل می داد.

در نتیجه همین تخلیه و انتقال، این منطقه از اهمیت بسیاری برخوردار گشت سیبری از سال ١٩٤٠ تا

سال ١٩٤٣، توانست بازده خود را یازده برابر افزایش دهد. بخش اعظم افزایش مربوط به ماشین سازی

نیز از تأمین نیازهای صنایع دفاعی زمان جنگ ناشی می گردید. از جمله دیگر کارخانه های جدید صنعتی

که در این زمان وارد سیبری شد، کارخانه های تولید تجهیزات کشاورزی روبتسوسک (در آتلی کری) و

کرازنویارسک را می توان نام برد. مناطق اومسک و نووسیبرسک به صورت شهرکهای پررونق درآمدند.

جمعیت نووسیبرسک در دوران آمارگیری ٥٩ ١٩٣٩ به ٤٨٠٠٠٠ نفر و جمعیت اومسک به ٣٠٠٠٠٠