پندهاي الاهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٣٩ - اخلاص و نيت الاهى مقوّم عبادت خدا
يا براى ارضاى خواست دلمان و خوشايند ديگران به انجام كارى مبادرت مىورزيم؟
ما در لحظه لحظه زندگى و در هر قدمى كه بر مىداريم، در معرض امتحان هستيم و همواره شيطان مىكوشد ما را فريب دهد و انگيزه و نيت ما را فاسد سازد و باعث گردد انسان كارهاى خويش را با انگيزههاى غير الاهى انجام دهد؛ گرچه در ظاهر وانمود كند كه خدا را عبادت مىكند يا مشغول خدمت به خلق است يا به مبارزه با آمريكا و دشمنان خدا مىپردازد. البته مردم به ظاهر رفتار مىنگرند و از باطن آنها بىخبرند، اما سرانجام روزى همه رازها و باطن و حقيقت رفتارها آشكار مىشود، چه اين كه در اين دنيا نيز اولياى خاص خدا از باطن رفتار ديگران آگاهاند.
در صدر اسلام در يكى از جنگها، جوانى از بين ياران رسول خدا(صلى الله عليه وآله) وارد ميدان نبرد با مشركان شد و با شهامت و شجاعتى كمنظير با آنان جنگيد و در نهايت كشته شد. اصحاب رسولخدا(صلى الله عليه وآله) كه از شجاعت و شهامت آن جوان شگفتزده شده بودند به آن حضرت گفتند: آن جوان مقامى والا در بهشت خواهد داشت. حضرت فرمودند كه او بهرهاى از بهشت و مقامات بهشتى ندارد. اصحاب كه از اين سخنْ شگفتزده شده بودند از راز آن جويا شدند، حضرت فرمودند: پس از آنكه ما از مدينه رهسپار ميدان جنگ شديم، آن جوان از همراهى ما خوددارى كرد و در مدينه ماند. وقتى زنان مدينه او را مشاهده كردند كه مشغول قدم زدن در شهر است گفتند: جوانان ما به جبهه رفتهاند تا با دشمنان خدا بجنگند، ولى اين جوان راحتطلب در شهر مانده است.