پندهاي الاهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٦١ - مفهوم ترس
در پايان بندى از توصيههاى خداوند به حضرت موسى(عليه السلام) كه در آغاز سخنمان طرح كرديم و در راستاى آن به مسأله ترس از خداوند پرداختيم، خداوند از حضرت موسى(عليه السلام) مىخواهد به بنىاسرائيل بفرمايد:
لاَ يَتََمادَوْنَ فِي غَيٍّ مَا هُمْ فِيهِ فَإِنَّ أَخْذِي أَلِيمٌ شَدِيدٌ؛ اگر به گمراهى گرفتار شدند، از آن بازايستند كه همانا عقوبت من سخت و دردناك است.
خداوند كسانى كه خود را به طغيان و سركشى مىآلايند و در زمين فساد و تباهى مىگسترانند، به عقوبت و عذاب خويش گرفتار مىسازد. عذابهاى الاهى، گونههاى عذابهاى فردى، اجتماعى، دنيوى، معنوى و اخروى را در بر مىگيرد. از جمله اين عذابها، درك نكردن لذت مناجات با خدا و نچشيدن طعم شيرين گفتوگوى با محبوب و احساس كسالت و خستگى به هنگام عبادت است. اما سختترين عذابهاى الاهى در اين دنيا، گرفتار شدن به قانون استدراج است كه يكى از سنتهاى الاهى به شمار مىآيد. كسانى محكوم اين سنت الاهى مىشوند كه اندرزها و نصيحتهاى اولياى حق و مبلغان دين الاهى در آنان تأثير نمىگذارد و چنان در فساد و تباهى غوطهور مىگردند و از امكانات و نعمتهايى كه خداوند در اختيارشان نهاده براى ارضاى هواهاى نفسانى و رسيدن به خواستههاى پليد شيطانى خويش بهره مىگيرند، كه نور هدايت و بازگشت به حق در دلشان بىفروغ مىشود. براى اين كه مسير انحطاط و هلاكت اين گروه هموارتر گردد، خداوند روز به روز بر نعمتها و امكانات مادى آنان مىافزايد تا آنجا كه آنان تصور مىكنند وفور آن نعمتها، نشانه نيكفرجامى آنان و درستىِ راهى است كه