پندهاي الاهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٣٨ - اخلاص و نيت الاهى مقوّم عبادت خدا

اَلْعِبَادَةُ عَشْرَةُ أَجْزاء تِسْعَةُ أَجْزاءِ الْعِبادَةِ فِي طَلَبِ الْحَلاَلِ؛[١]عبادت ده جزء دارد كه نُه جزء آن كسب روزىِ حلال است.

   هنگامى كه عبادت، همه رفتارهاى انسان ‌چه رفتارى كه اصطلاحاً عبادت ناميده مى‌شوند و چه غير آن‌ها‌ـ را كه براى خدا و به عنوان وظيفه‌اى كه خداوند بر عهده انسان نهاده، در بر مى‌گيرد، كسى كه در پى دستور خدا براى تأمين زندگى زن و فرزندانش كار و تلاش مى‌كند، در حال عبادت خدا است. ازدواج هم اگر براى خدا انجام گيرد، عبادت است. كسى كه براى جهاد با دشمن به جبهه مى‌رود يا كسى كه درس مى‌خواند، حتى كسى كه غذا مى‌خورد اگر قصد الاهى داشته باشد، رفتارش عبادت خدا شمرده مى‌شود. اما اگر كارى را از روى هواى نفس انجام داد، شيطان را بندگى كرده و فرجام كار او جهنم است.

اخلاص و نيت الاهى مقوّم عبادت خدا

ممكن است كسانى در ظاهر خدا را عبادت كنند و در لباس دينْ دم از دين و خدا بزنند و از جايگاه دين سخن گويند و حتى به نام جانشين پيامبر، مردم را جذب خود كنند، اما چون نيت الاهى ندارند و كارهايشان براى هواى نفس، كسب مقام و موقعيت انجام مى‌پذيرد، شيطان را بندگى مى‌كنند. بنابراين، براى انجام هر كارى و حتى كارهاى مقدس، بايد بنگريم كه هدف و انگيزه ما چيست؟ آيا كار را براى خدا انجام مى‌دهيم،