پندهاي الاهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٧٢
چنگ نزد، هيچ پناهگاه و تكيهگاهى نخواهد يافت كه به آن اعتماد و تكيه كند.
در حديثى قدسى كه امام صادق(عليه السلام) از برخى از كتابهاى پيامبران پيشين نقل كردهاند، به تفصيل به اين حقيقت، پرداخته شده است و ما براى فرجام نيك بحثمان، به نقل و ترجمه اين حديث قدسى مىپردازيم:
انَّ اللهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ: وَعِزَّتِي وَجَلاَلِي وَمَجْدِي وَارْتِفَاعِي عَلَى عَرْشِي لاََقْطِّعَنَّ أَمَلَ كُلِّ مُؤَمِّل ]مِنَ النَّاس ]غَيْرِي بِالْيَأْسِ وَلاََكْسُوَنَّهُ ثَوْبَ الْمَذَلَّةِ عِنْدَ النَّاسِ وَلاَُنَحِّيَنَّهُ مِنْ قُرْبِي وَلاَُبَعِّدَنَّهُ مِنْ فَضْلِي. أَيُؤَمِّلُ غَيْرِي فِي الشَّدَائِدِ وَالشَّدَائِدُ بِيَدِي؟ وَيَرْجُو غَيْرِي وَيَقْرَعُ بِالْفِكْرِ بَابَ غَيْرِي؟ وَبِيَدِي مَفَاتِيحُ الاَْبْوَابِ وَهِيَ مُغْلَقَةٌ وَبَابِي مَفْتُوحٌ لِمَنْ دَعَانِي؛ خداوند تبارك و تعالى مىفرمايد: به عزت، جلال، بزرگوارى و رفعت و سيطرهام بر عرشم سوگند كه آرزو و اميد هر كس را كه به غير من اميد بست، قطع [و بدل] به نااميدى مىگردانم و در نزد مردم لباس خوارى و ذلت بر او مىپوشانم و او را از تقرب به خويش مىرانم و از فضل خود دور مىكنم. چهسان او در سختىها و گرفتارىها به غير من اميدوار و آرزومند است، در حالى كه سختىها و گرفتارىها در دست و اختيار من است و با فكر و انديشه