پندهاي الاهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٨٤ - تأثير نامطلوب معاشرت با منحرفان و نااهلان

اندك و كم‌شمارند كسانى كه در عقايد و باورهايشان چون كوه استوارند و از چنان بصيرتى برخوردارند كه سخنان منحرفان در آنان تأثير نمى‌گذارد. اما ديگر مردم خيلى زود تحت تأثير شبهات و سخنان ناصواب قرار مى‌گيرند. اگر در بار اول و دوم سخن منحرفان و فاسدان در آنان اثر نكند، سرانجام تحت تأثير قرار مى‌گيرند، به ويژه اگر شبهات و سخنان انحرافى با چاشنى استدلال و امور ذوقى و در قالبى فريبنده بيان شود كه در اين صورت شخص را مسحور خود مى‌سازد. نظر به تأثيرى كه سخنان حق و نيز سخنان ناصواب بر انسان مى‌گذارد امام هادى(عليه السلام) فرمودند:

مَنْ أَصْغَى إِلَى ناطِق فَقَدْ عَبَدَهُ فَإِنْ كَانَ الْنَّاطِقُ عَنِ اللهِ فَقَدْ عَبَدَ اللهَ وَإِنْ كَانَ الْنَّاطِقُ يَنْطِقُ عَنْ لِسَانِ إِبْلِيسَ فَقَدْ عَبَدَ إِبْلِيسَ؛[١] كسى كه به سخنان گوينده‌اى گوش دهد او را بندگى كرده است. پس اگر آن گوينده از سوى خدا سخن گويد، خدا را بندگى كرده و اگر از زبان شيطان سخن گويد، شيطان را بندگى نموده است.

   بارها به تجربه دريافته‌ايم كه در معاشرت‌ها وقتى چندين بار شبهاتى طرح گرديده، بذر ترديد و شك را در درون انسان افشانده است. بر اين اساس، خداوند به حضرت موسى(عليه السلام) امر مى‌كند كسى را شريك عبادت من قرار نده و سپس دستور مى‌دهد با صالحان معاشرت كن و از هم‌نشينى با نااهلان بپرهيز. در واقع مخاطب اصلى اين پندها ما هستيم؛ چون