پندهاي الاهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٣٧ - بازتاب باور مقام بندگى خداوند در رفتار انسان
براى اينكه انسان به اين باور برسد كه بنده خدا است و هرچه دارد متعلق به مالك و خالق هستى است، خداوند به حضرت موسى(عليه السلام) مىفرمايد: من سيد و سرور تو هستم كه تو را از خاك آفريدم. پس من با تغييرات و تحولاتى، آن خاك را به نطفهاى تبديل كردم كه تو از آن آفريده شدى و اكنون تو انسانى هستى برخوردار از زيبايىها، تمايلات و استعدادهاى فراوان. همه هستى، قدرت و نعمتهايى كه در اختيار تو است از من است و تو مملوك من هستى و از خود چيزى ندارى. پس تو فقط بايد مالك، خالق و پروردگار خويش را عبادت و بندگى كنى.
باور و درك مقام بندگى خداوند، تحولى شگرف در زندگى انسان ايجاد مىكند و باعث مىگردد كه آدمى همه كارهايش را به خداوند وا گذارد و هر كارى را به قصد بندگى و عبادت خداوند انجام دهد. براى مثال: انگيزه او از غذا خوردن، كسب انرژى براى بندگى و عبادت خدا خواهد بود، يا براى تجديد قوا در راه انجام بهتر تكاليف و وظايف الاهى خويش به استراحت مىپردازد و حتى اگر كار و حرفهاى برمىگزيند، هدفش اين است كه با پولى كه به دست مىآورد، زمينه لازم را براى عبادت خداوند فراهم آورد و در كل، همه رفتارها و حتى تأمين معاش براى زن و فرزندان خود را با قصد عبادت و بندگى خدا انجام دهد و خداوند نيز همه رفتارهاى او را به عنوان عبادت خود بپذيرد و در برابر آنها پاداش شايسته به بنده خويش عنايت كند؛ چراكه رسول خدا(صلى الله عليه وآله)فرمودند: